XL BERIGTEN UIT DE DIERGAARDE. 



Toen wij beproefden om het zeventig mijlen breede water tusschen 

 Ceram en Mjsol over te steken, dreef een harde oostenwind ons uit 

 onzen koers, zoodat wij westwaarts van dat eiland afdreven zonder eenige 

 kans om terug te keeren. De Heer Allen, in de onmogelijkheid om 

 zonder rijst te leven, moest zeer tegen zijnen zin naar Wahai terug- 

 keeren, en bragt aldaar twee maanden door in afwachting van provi- 

 and van Amboina. Toen hij eindelijk in staat was om naar Mysol te- 

 rug te keeren had hij slechts veertien dagen beschikbaar, om op de 

 beste plaats op de noordkust te blijven, aangezien de laatste boot in 

 dat jaar vertrok en hij die eenige kans om naar Ternate terug te kee- 

 ren niet ongebruikt kon laten voorbijgaan. 



Gedurende deze aaneenschakeling van ongelukkige gebeurtenissen ver- 

 kreeg hij slechts een enkel voorwerp van P. paptmna, die daar veel 

 fraaijer is dan op andere plaatsen, eenige weinige exemplaren van Ce- 

 cinnurus regim, en slechts eene door de inlanders bereide huid van 

 Paradisea magnifica, alhoewel deze kleine fraaije soort aldaar niet zeld- 

 zaam voorkomt en bij een langer verblijf gemakkelijk zoude zijn ver- 

 kregen. 



Mijne eigene reis ging ook van vele ongelukken vergezeld. 



Nadat wij Mysol voorbij waren verloor ik twee leden van mijne ge- 

 ringe bemanning op een klein onbewoond eiland, aangezien ons anker- 

 touw brak terwijl zij aan land waren en een sterke stroom ons met 

 groote snelheid wegvoerde. Een hunner was onze stuurman, en zonder 

 eene kaart of eenige bekendheid met de kusten, moesten wij onze reis 

 tusschen de rotsen en riffen en ontelbare eilanden, die de rotsachtige 

 kusten van Waigiou omgeven, voortzetten zoo goed als de weinige krach- 

 ten waarover wij te beschikken hadden dit toelieten. Ons kleine vaar- 

 tuig geraakte vijfmaal op de rotsen in den tijd van een etmaal, en ware 

 de wind sterker en de zee onstuimiger geweest, wij zouden stellig 

 vergaan zijn. Toen wij eindelijk de plaats onzer bestemming op de 

 zuidkust van Waigiou bereikt hadden, zond ik onmiddelijk eene boot 

 der inboorlingen uit, ter opsporing mijner achtergeblevene matrozen, 

 die evenwel, ten gevolge van slecht weder, na eene week onverrigter 

 zake wederkeerde. Ik haalde hen over om andermaal eene poging in 

 het werk te stellen met dat gevolg, dat zij hen in een zeer zwakken 

 en uitgeputten toestand medebragten daar zij gedurende eene maand 

 op eene zandbank, die ongeveer eene Engelsche mijl breed was, slechts 

 van schulpdieren en de sappige spruiten van eene wilde Bromelia had- 

 den geleefd. 



Nu wijdde ik mij aan een natuurkundig onderzoek van Waigiou, 



