XLVI BERIGTEN UIT I>E DIERGAARDE. 



de centraal-gebergten van het noordelijk schiereiland alleen voor Lo- 

 phorina super ba, Parotia sexsetacea, Astrapia nigra, Epimachis magnus 

 en Craspedophora magnifica en ook daar alleen schijnt de hoogst zeld- 

 zame Diphgllodes ïFilsoni en de Paradigalla carunciilata te bestaan. 



De meest verspreide van de Paradiseae is derhalve de kleine P. regia, 

 die op alle eilanden behalve op Waigiou wordt aangetroffen. Daarna 

 en waarschijnlijk wel in het grootste aantal komt de P. papuana voor, 

 aangezien die alleen op Aroe, Salwatty en Waigiou niet wordt gevonden. 

 De daaropvolgende meest verspreide soort is P. magnifica die op twee 

 eilanden (Salwatty en Mysol) voorkomt evenzeer als op het vaste land. 

 De overige soorten worden alleen op het vaste land aangetroffen, met 

 uitzondering van P. apoda (die waarschijnlijk tot Aroe beperkt is) en 

 P. rubra, die, stellig alleen op het kleine eiland Waigiou voorkomende, 

 de meest beperkte soort van het geslacht is. 



Het is opmerkelijk, dat al de eilanden waarop de ware Paradijsvogels 

 voorkomen door zandbanken aan het vaste land van N. Guinea verbon- 

 den zijn. De honderdvadeni-\\yi\ sluit de eilanden Waigiou en Jobie 

 in, die waarschijnlijk, in een der laatste geologische tijdperken met N. 

 Guinea zijn verbonden geweest, terwijl Ké, Ceram enz. daarvan door 

 diepe zeeën gescheiden zijn en aldaar geene Paradijsvogels voorkomen. 



Het eiland van Gilolo, waar het geslacht Semioptera voorkomt, strekt 

 zich naar Waigiou uit, en het eiland Guebe ligt juist in het midden, 

 hetgeen het vermoeden van eene verbinding doet ontstaan, maar de 

 diepte van de tusschenliggende zee is onbekend. Men kan veilig aan- 

 nemen, dat elke soort van Paradij svogel die tot nog toe van de inlan- 

 ders werd verkregen, van het Noordelijk gedeelte van het schiereiland 

 Nieuw Guinea afkomstig is, aangezien dit de plaats is die door de Ma- 

 leische kooplieden het meest bezocht wordt. 



De uitgestrekte landstreek tot op 136' lengte is geheel onbekend; doch 

 het is nagenoeg zeker, dat aldaar andere en welligt nog vreemdere vor- 

 men van deze fraaije vogelgroep voorkomen. Wanneer wij den ganschen 

 aardbol overzien, zal het niet mogelijk zijn eene enkele streek te ont- 

 dekken die voor den natuuronderzoeker zooveel belooft en zoo in den 

 vollen zin van het woord, den naam van terra incognita verdient, als 

 dit uitgestrekte tropische land, en het is te hopen, dat onze onderzoe- 

 kers en naturalisten er spoedig toe mogen besluiten hunne aandacht op 

 dit, tot hiertoe zoo zeer verwaarloosde land te vestigen. — 



