BERIGTEN ÜIT DE DIERGAARDE. LXIX 



zwemorganen voorzien is, maar zelfs met 4 sterke l)eenaehtige dragers, 

 een aan elke der beide borst- en buikvinnen, waarmede het dier over 

 den bodem der rivieren kruipt en misschien ook waar weinig of geen 

 water aanwezig is. Zij schijnt alzoo gedeeltelijk tweeslachtig te zijn. De 

 Anaöas sccmdens, in de rivieren van het vasteland van Indiö te huis 

 behoorende, verlaat gedurende het drooge jaargetijde niet alleen de wa- 

 terlooze moerassen, maar begeeft zich alsdan soms uren ver op reis, 

 om als het ware door een instinktmatig overleg geleid eene waterrijke 

 streek op te sporen, bij welken togt dit dier over alle hinderpalen weet 

 heen te klimmen waaraan zijn naam deszelfs oorsprong te danken heeft. 

 Ook is het algemeen bekend hoe menigmaal onze gewone paling tus- 

 schen het gras der weilanden wordt aangetroffen ; evengemelde gewoon- 

 ten dezer visschen bieden echter weinig overeenkomst aan met die der 

 Lepidosirens, die zoo wel in den Witte Nijl als in den Senegal voorkomen, 

 waar zij Tobal genoemd worden. Dr. W. Peters vond eene aanverwante 

 soort in Quellemane, die door hem en J. Muller Rhinocryptes amphibia 

 genoemd werd. 



Bij het naderen van groote droogte en het daaruit ontstaande gebrek 

 aan water kruipt de Lepidosiren diep in den kleiachtigen modder. Hier 

 vervaardigt hij zich een verblijf door meermalen in het rond te woe- 

 len waardoor eenige meerdere ruimte ontstaat die hem tot kerker 

 dienen moet. Alsnu wordt op de oppervlakte van het ligchaam een taai 

 slijm in groote hoeveelheid afgezonderd waarmede hij de binnenAvand 

 van zijn verblijf voorziet; hiertegen verdroogt het tot een vast 

 bruinachtig in het water onoplosbaar huidje, dat alle kenmerken, zoo 

 wel physische als chemische, in zich vereenigt der chitine, die, zooals 

 wij weten, bij de klassen der insekten de opperhuid dezer dieren daar- 

 stelt. In dit op een kokon van een reusachtigen vlinder gelijkend be- 

 kleedsel ligt de visch, met den staart langs de zijden van het lig- 

 chaam gevouwen in een lethargischen toestand, totdat de 8 a 9 maanden 

 daarna Aveder intredende regentijd den bodem op nieuw opge weekt 

 heeft, waardoor het dier zijne vrijheid herkrijgt om na een leven van 

 8 a 4 maanden tot zijnen tijdelijken doodslaap terug te keeren. 



Amsterdam, 28 Oktober 1863. 



