216 
170 
180 
190 
A Contemporary Poem on the Translation 
Pompam precellit uolucrum turbamque ferarum 
Et uulgus nemorum gleba feracis humi. 
Flauam terra crochum candentia lilia profert 
_ Liuentes uiolas purpureasque rosas. ; 
Fontes et fluuios diues producit abyssus, 
Pisces et uolucres candida nutrit aqua. 
Flores et fructus genialis parturit arbos, 
Herbas et segetes humida gignit humus. 
Est ibi copia roris et unde, floris et herbe, 
Ros tepet unda madet flos nitet herba uiret. 
Tale creatoris matri natura creata | 
Hospicium toto quesiit orbe diu. 
(sic) Hic noua construitur operiosi cella laboris 
Egregie forme precipuique status. 
Summa sed ima prius nunc altior inferiorque 
Altior imperiis inferiorque loco. 
Stat quasi pene iacens, quanto tamen inferiore 
Statura tanto commodiore statu. 
Hic opus extruitur de sub cuius pede viuus 
Fons emanat aque transgredientis aquas. 
Scintilla leuior, cristallo clarior, auro 
Purior, ambrosia dulcior ille liquor. 
Sic noua cella sedet nisi fluminis impetus urbem 
Letificat frugum copia uulgus alit. 
Regis silua domos prebet, florum decor egros 
Alleuat, herbarum vis nocumenta premit. 
Hue si uenisset expulsus de paradiso 
Exilium patrie preposuisset Adam. 
Nux utrobique grauat siluas, odor afficit auras, 
Carmine Iudit auis, flore superbit humus. 
Par hee nux huius nuois, hoc odor huius odoris. 
Hee auis huius auis, hee humus huius humi. 
Esto quod ille decor exuberet amplius iste 
Sentitur melius res habitudo probat. 
- Res habitudo probat quanto uicinior ergo 
200 
Exilio tanto gratior iste locus. 
