EST WES 
OBSERVATIO. 
Genus Trifolium Linnei et omnium auctorum separatis jamjam Meliloti speciebus 
characterem genericum amplissimum possidet species diversissimas complectens, ct qui- 
dem sequentem potius subtribum ordinis quam characterem generis indicans: 
Calyx campanulatus aut tubulosus, rarius urceolatus, fauce apertus aut clausus, quinque- 
dentatus, dentibus inaequalibus, Petala libera, aut vexillum liberum carina et alis cum tubo 
stamineo connatis, aut omnia cum tubo stamineo connata, carina alis et vexillo brevior. Sta- 
mina diadelpha, aut a petalis libera aut cum illis connata, Ovarium stipitatum aut sessile, 
uni- bi- tri- quadriovulatum. Stylus filiformis glaber, Stigma capitatum. Legumen stipi- 
tatum aut sessile, ovatum, obovatum, ovato - lanceolatum aut oblongum, saepissime indehis- 
cens, mono — tetraspermum calyce persistente aut undique tectum aut illo longius, Semina 
subglobosa, — Herbae annuae perennesve; folia trifoliolata, foliolis aut in apice petioli ses- 
silibus, aut medio petolulato; pedunculi plus minus lonpi, axillares aut terminales; 
ílores spicato - capitali, capitati, spicati,  umbellati; purpurei, lutei, albi, caeru. 
lei, rosci. 
"Talis character generis vastissimus indicat nonnulla subgenera a Linneo jam constitu- 
ta a posterioribus aut religiose servata auctave, ad honorem generis evehenda esse, Non 
desunt inter Leguminosas et alios ordines genera, quorum characteres minoris ponderis 
sunt ac illi, qui in generibus e 'Trifolio Linneano derivatis obveniunt, 
Ingenium Linnei summum non defuit, naturae indicias in dividendo genere 'Trifolio 
inveniendi; est nempe "Trifolium in altera editione specierum plantarum (Holmiae 1763) 
divisum 1. in Melilotos leguminibus nudis polyspermis, 2. in Zotoidea leguminibus tec- 
Us polyspermis, 3. in Lagopoda calycibus villosis, 4. in F'esicaria calycibus inflatis 
ventricosis, et 5. in Lupulina vexillis corollae inflexis. 
Sententiae Linnel strenue secutus est Willdenow in editione sua specierum plan- 
torum. 
Acutus "Tournefort et post illum Botanici pallici Lamark , Poiret, Desfontaines, 
Candolle, Persoon, deinde et DBotanici germanici Melilotum a "Trifoliis sejunxerunt et 
proprium genus formarunt. Novissimis tandem temporibus Seringe in prodromo Syste- 
matis vegetabilium Candolli non solum Melilotum sed et Pokokiam e Meliloto cretica 
formatam exposuit, 
"Erifolii subdivisiones quatuor reliquas omnes auctores post Linneum Lamarkio , Des. 
fontaiio, Sprengelio et Seringeo exceptis denuo assumserunt; scilicet Lamark. et Desíon- 
taines Trifolia Lupulimna ad Melilotos retulerunt » Sprengel Mrifolia artificialiter in illa 
calycibus glabris, fructiferis erectis vel deflexis, dentibus calycis fructiferi squarrosis et 
vexillis persistentibus. deflexis, ac in illa calycibus villosis, et haec secundum capitu- 
la nuda vel inyolucrata, juxta dentes calycis erecto- patentes, aut divaricatos atque 
colorem florum, denique in illa calycibus demum infiatis et in desciscentia divisit. 
