5 
Qt 
deze is het ligchaam in zijne geheele lengte met gedoornde schilden 
of gekielde platen bekleed, zoodat eene verwisseling met de Bagrich- 
thyoïden niet mogelijk is. Bij de Ailichthyoïden vindt men ook wel 
eene vetvin, maar de straalachtige rugvin ontbreekt. 
De Bagrichthyoiden, welke het grootste aantal der bekende soor- 
ten niet alleen van de familie maar van de geheele orde der Siluren 
omvatten , zijn zoo rijk aan vormen en in bijzonderheden van be- 
werktuiging, dat zich daaruit meer natuurlijke geslachten laten vor- 
men, dan de bovengenoemde in de groote Histoire naturelle des 
Poissons opgestelde. 
Meerdere ichthyologen welke na de verschijning van het 14° en 15° 
deel van dit werk over de Siluroïden hebben geschreven, hebben 
de geslachten van Cuvier- Valenciennes herzien en gedeeltelijk her- 
vormd, terwijl ook de kennis van sedert ontdekte soorten de noodza- 
kelijkheid heeft aangetoond van de vorming van eenige nieuwe geslach- 
ten, niet aan de reeds bekende van den heer Valenciennes ontleend. 
De zienswijze der ichthyologen ten opzigte der geslachten van de 
Bagrichthyoïden loopt evenwel aanmerkelijk uiteen, en gewis zijn de 
kenmerken, door sommigen gebezigd, soms van twijfelachtige gene- 
rische waarde. 
Zoo wenscht de heer J. Müller bijkans alle Bagrichthyoïden, wel- 
ke tanden in het gehemelte bezitten en bij welke de rugvin- en borst- 
vindoornen getand zijn, te brengen tot het geslacht Bagrus, hetwelk 
hij dan in eenige afdeelingen splitst, aan welke hij slechts de waar- 
de van ondergeslachten toekent. Aan den anderen kant evenwel heeft 
dezelfde verdienstelijke natuuronderzoeker eenige geslachten opgesteld, 
welke tot de Bagrichthyoïden zonder gehemelte-tanden behooren, en 
met regt ook zijn zijne geslachten Euanemus, Callophysus en misschien 
ook Erethistes, als natuurlijke geslachten te beschouwen. 
De heer Baird, het geslacht Galeichthys van den heer Valencien- 
nes door den heer J. Müller slechts als een ondergeslacht van Bagrus 
beschouwd, tot Galeichthys feliceps CV. beperkende, bragt de overige 
bekende soorten van Galeichthys tot een eigen geslacht, hetwelk hij 
Ailurichthys noemde. 
