114 
superiore inferiore longiore longitudine valde variante 41 ad 6 in longitudine totius 
corporis; colore corpore superne umbrino-olivascente vel olivaceo, inferne albido vel 
argenteo; pinna dorsali adiposa olivacea; pinnis ceteris flavescentibus fusco plus minusve 
arenatis: iride flava. 
B:/6. D. 1/0. B. 00/10; Ne Was AS 1d aad 709: 30 507/1377 XUI Bore: 
Synon. Arius venosus CV. Poiss. XV. p. 52? Blkr Verh. Bat. Gen. XXI, I Silur. bat. 
consp. p. 99. 
Arius veiné CV. Poiss. XV p. 52. 
Arius laeviceps Blkr Verh. Bat. Gen. XXI. I, Silur. bat. consp. p. 38. 
Arius micruropterygius Dlkr, ibid. p. 38. 
Arius macruropterygius Blkr, ibid. p. 37. 
Arius manjong Dlkr, ibid. p. 96. 
Arius micronotacanthus Blkr, ibid. p. 36. 
Ikan Manjong utik Mal. Datav. 
Hab. Java (Batavia, Surabaja), in mari. 
Madura (Kammal), in mari. 
Bintang (Rio), in mari. 
Banka, in mari. 
Singapora, in mari. 
Longitudo 20 speciminum 200" ad 260". 
Aanm. Alhoewel de beschrijving, door den heer Valenciennes van 
zijne Arius venosus gegeven, niet toelaat te bepalen, of de hier be- 
schrevene soort dezelfde is of wel dat die beschrijving betrekking 
heeft tot Cephalocassis utik Blkr, geloof ik haar tot de onderwerpe- 
lijke soort te mogen brengen, omdat zij meer algemeen voorkomt dan 
Cephalocassis utik en, behalve bij bovengenoemde eilanden, ook gevon- 
den is bij Rangoon en Manilla. 
De verschillen welke zich bij deze soort voordoen ten opzigte van 
de betrekkelijke lengte der doornen, van den kop, van de buikvin- 
nen en staartvin en van de getallen der aarsvinstralen, leidden mij 
er toe, in het begin mijner ichthyologische nasporingen, de soorten 
op te stellen, hierboven in de synonymie genoemd, doch welke soor- 
ten latere waarnemingen mij geleerd hebben alle slechts eene enkele 
uit te maken. 
Zij behoort tot de groep met slanke vindoornen en glad of zeer 
weinig bekorreld kopschild en staat in verwantschap nabij Cephalocas- 
sis utik, van welke zij zich echter onderscheidt door aanmerkelijk 
P 
