135 
merken, vroeger door mij aangegeven, eenige wijziging behooren te 
ondergaan. 
De voornaamste kenmerken, door welke zich Dagroides van het 
geslacht Dagrus (volgens mijne bepaling) onderscheidt, zijn gelegen 
in de dentitie van het gehemelte, waar slechts het ploegbeen, en 
niet de gehemeltebeenderen, tanden draagt; alsmede in het tot ver 
achterwaarts vereenigd of niet uitgesneden zijn van het kieuwvlies, 
en de naar boven gekeerde rugdoorntanden. De drie genoemde ken- 
merken zijn volstrekt bepalend voor het geslacht. Men zou er kun- 
nen bijvoegen den rudimentairen toestand der tusschenkaaksbeende- 
ren, de met de huid van den kop overtrokkene oogen, de kinporiën, 
de plaatsing der aarsvin tegenover het midden der vetvin, het 
geringe aantal kieuwstralen en de kleine bekspleet, doch deze ken- 
merken bezitten ook Leiocassis poecilopterus CV. en Leiocassis mi-. 
cropogon, en zeker maken deze beide soorten een’ overgang uit tot 
Bagroides. Deze beide soorten hebben ook het algemeene der kleur- 
verdeeling van Bagroides, doch 9 tot 11 kieuwstralen, de kieuw- 
vliezen van beide zijden tot geheel naar voren gescheiden, de rug- 
doorntanden naar beneden gerigt en de gehemeltetanden zich 
hoefijzervormig op de gehemeltebeenderen uitbreidende, terwijl er 
de snuit niet kegelvormig maar meer plat is en de bekspleet 
betrekkelijk aanmerkelijk wijder. Ik heb daarom gemeend deze soor- 
ten eene plaats in een eigen geslacht te moeten aanwijzen. 
Bagroides schijnt aan Sumatra en Borneo eigen te zijn. Het is 
bijkans zeker dat dit geslacht op Java niet voorkomt, doch ik vermoed 
dat latere nasporingen het ook van Biliton of Banka zullen doen ken- 
nen. De drie soorten mijner verzameling leven alle in de stroomge- 
bieden der oostkust van Sumatra en een dezer soorten, Bagroides me- 
lanopterus, schijnt ook in alle groote rivieren van Borneo te leven. 
De bedoelde drie soorten laten zich volgens onderstaand schema 
gemakkelijk van elkander onderkennen. 
