167 
Müll. Trosch., wat in mijn oog is eene groote groep der familie, kun- 
nen terugbrengen tot het groote geslacht Silurus van Linneus. Zoo 
neemt soms de vetvin en ook de straalachtige rugvin bij sommige 
soorten het grootste gedeelte van den rug en staart in, om allengskens 
bij andere soorten kleiner en kleiner te worden en geheel te verdwijnen. 
Met het tandenstelsel is het niet anders en even zoo met het kopschild. 
Wanneer men echter de honderden soorten van Siluroïden nader 
bestudeert en de kenmerken van schedelbouw, vinbewerktuiging en 
tandenstelsel in verband beschouwt met den geheelen bouw des diers, 
dat is in verband tot de natuurlijke verwantschappen, dan komt 
men tot geheel andere uitkomsten en geraakt men tot de ontdekking 
van kenmerken, welke, hetzij op zich zelve of als een zamenstel 
(kompleks) genomen, blijken goede en natuurlijke generische afdeelin- 
gen te kenschetsen. Door die studie geleid, heb ik het geslacht Bagrus 
Müll. Trosch. tot de groep der Ariodonten verheven en daarin ge- 
plaatst de talrijke geslachten, welke eigene nasporingen en de onder- 
zoekingen van anderen hebben doen kennen. 
Zoo als boven is aangetoond kan men de Ariodonten verdeelen in 
de ondergroepen der Pangasinen en Bagrinen. De Pangasinen, met 
uitzondering slechts van het geslacht Davalla, behooren alle tot de 
oude wereld en zijn voornamelijk zamengedrongen in Zuid-Azië en 
op de groote Soenda-eilanden. Op deze laatste leven de geslachten 
Eutropius, Laïs, Pangasius en Helicophagus; in Zuid-Azië, Eutropius 
Pangasius en Silundia; terwijl in Afrika slechts het geslacht Eutropius 
vertegenwoordigd wordt, en de Pangasinen in Europa volstrekt ontbreken. 
Eutropius is onder de Pangasinen goed gekenmerkt door zijne 8 voel- 
draden, platten niet voor de bekspleet uitpuilenden snuit en min of meer 
achterstaande oogen. De geringe aandacht welke door de ichthyologen 
in het algemeen geschonken is aan de bijzonderheden van het tan- 
denstelsel, laat mij niet toe te bepalen, of ten opzigte der bijzonder- 
heden van de tanden in het gehemelte belangrijke verschillen voorkomen. 
Slechts van Eutropius schilbeides (Bagrus schilbeides CV.) zie ik ver- 
meld, dat de ploegbeensgehemeltetanden er in een’ vierdeeligen band zijn 
geplaatst, en Buchanan zegt van zijne Pimelodus vacha „In both (jaws) 
