182 à 
plus duplo altiore quam basi longa ; pectoralibus acutis capite non multo brevioribus spina 
valida spinae dorsali aequali vel ea paulo longiore vel breviore striata antice basin versus 
granulata apicem versus frequenter leviter serrata postice tota dentibus conspieuis serrata; 
ventralibus acutis pectoralibus brevioribus; anali angulata leviter emarginata, longitudine 
33 ad 34 fere in longitudine corporis absque pinna caudali, minus triplo longiore quam al- 
ta; caudali profunde profunde incisa lobis acutis subaequalibus 42 ad 5 in longitudine totius 
corporis; colore corpore superne coerulescente-viridi, inferne margaritaceo, albido vel ar- 
genteo; pinnis flavescente-hyalinis vel roseo-hyalinis, frequenter plus minusve fusco arenatis. 
B. 9. D. 1/7. P. 1/12 vel 1/13. V. 1/5. A. 4/204ad 4/29. C. 1/15/1 et lat. brev. 
Synon. Djambal Mal. et Sundanens. 
Habit. Java (Batavia, Krawang, Tjikao, Parongkalong), in fluviis. 
Longitudo 16 speciminum 144" ad 640". 
Aanm. Pangasius djambal is zeker die soort, welke het naaste ver- 
want is aan die van Bengalen, welke, tot op mijne onderzoekingen, 
de eenige bekende soort was van het geslacht. 
De bengaalsche soort, Pangasius Buchanani CV., bevindt zich insge- 
lijks in mijne verzameling, in jeugdige voorwerpen van 156” tot 196” 
lengte en is door mij beschreven in mijne Nalezingen op de ichthyolo- 
gische fauna van Bengalen en Hindostan. Deze voorwerpen heb ik 
vergeleken met exemplaren van dezelfde grootte van Pangasius djambal. 
Uit die vergelijking is mij gebleken dat bij de bengaalsche soort kop- 
schild en tusschenwandbeenskam breeder en veel ruwer en de rug- 
vin- en borstvindoornen sterker ontwikkeld zijn, terwijl er ook de 
aarsvin betrekkelijk langer is. Voorts is de tusschenwandbeenskam bij 
Pangasius Buchanani aan het einde van gelijke of nagenoeg gelijke 
breedte als aan de basis, terwijl deze kam bij Pangasius djambal dun 
uitloopt en aan den top niet of naauwelijks half zoo breed is als aan de 
basis. Andere kleine verschillen komen mij voor van geene genoeg- 
zame waarde te zijn ter stellige onderkenning van beide soorten. 
Pangasius djambal is in de grootere rivieren van westelijk Java eene 
zeer gewone soort. Zij bereikt wel de dubbele lengte van mijn grootste 
voorwerp. Van tijd tot tijd worden talrijke exemplaren van twee tot 
drie voeten lengte te Batavia ter markt gebragt. Deze worden veelal 
in de delta van de Tjitarum gevangen, doch de djambal komt ook in 
de hoogere gedeelten der stroomgebieden voor. ‘Tijdens eene groote 
