196 
borneosche soorten van Pimelodus Valence. heeft mij aanleiding ge- 
geven tot de opstelling van het geslacht Hemipimelodus (tot hetwelk 
ook Pimelodus Peronii CV. enz. behoort) en tot de uitvorsching met de 
mij beschikbare hulpmiddelen van eenige kenmerken bij de reeds 
bekende zesdradige soorten, welke kunnen dienen tot hare groepering 
in natuurlijke geslachten. 
Een dier geslachten noem ik Pseudopimelodus en is op volgen- 
de wijze te kenmerken. 
Pseudopimelodus Blkr. Pinnae dorsales duae, anterior radiosa, pos- 
terior adiposa. Pinna analis mediocris. Dentes maxillis pluriseriati 
setacei aequales in vittam bipartitam dispositi. Cirri 6. Spinae dor- 
salis et pectorales osseae. Nares tubulatae. Membrana branchiostega 
radiis 9—10. Membrana interbranchialis emarginata. Caput cute lae- 
vi tectum. Caudalis integra vel emarginata. Adiposa mediocris. 
Tot Pseudopimelodus zou men kunnen brengen de soorten met glad- 
den met de huid bedekten kop, buisvormige neusopeningen en 9 
tot 10 kieuwstralen. Hiertoe zouden dan deels met zekerheid, deels 
met waarschijnlijkheid, behooren Pimelodus raninus CV., Pimelodus bu- 
fonius CV., Pimelodus mangurus Val. en Pimelodus charus CV. 
Pimelodus zungaro Humb., schijnt van die soorten nog generisch te ver- 
schillen door afwezigheid van eigenlijke vindoornen, 4 kieuwstralen 
en 10 buikvinstralen, doch een en ander dezer kenmerken verdient 
nog bevestiging alvorens men de soort tot een eigen geslacht zou 
kunnen verheffen, hetwelk men dan zou kunnen noemen Zungaro. 
Eene andere geslachtstype is misschien te vinden in Pimelodus mus- 
telinus Val., afgebeeld in d'Orbigny's Voyage dans l'Amérique méri- 
dionale, welk werk hier te lande niet aanwezig is. Zij heeft meerdere 
kenmerken met Pseudopimelodus gemeen, maar de rugdoorn is er tot 
een’ slechts aan de basis verharden straal teruggebragt; de neusope- 
ningen, welke verre vaneen staan, zijn van een klapvlies voorzien, 
