276 
beschreven en het is zelfs moeijelijk ze, naar de bestaande beschrij- 
vingen, van elkander te onderscheiden. Meerdere hebben eene donkere 
vlek in de achterschouderbladsteek. Zij schijnen nog het beste te 
onderscheiden te zijn naar de lengte der voeldraden , de betrekkelijke 
hoogte des ligchaams en lengte van den kop, den vorm van het profiel 
en (binnen zekere grenzen) de getallen der aarsvinstralen en lengte en 
bewapening van de borstvindoornen. Eene nieuwe studie dier soorten 
is evenwel noodig, hetzij om de soortelijke teekenen scherper te on- 
derscheiden, hetzij om misschien te doen zien, dat enkele soorten slechts 
als nominale zijn te beschouwen. 
De soorten van Pseudosilurus zijn echte zuid-aziatische vormen. Zij 
komen voor van Afghanistan af tot aan de Chinesche zee en leven op 
de groote Soenda-eilanden in den vorm van Pseudosilurus bimaculatus 
en op Sumatra en Banka in eene soort, vroeger door mij onder den 
naam van Wallago leiacanthus beschreven. 
Voor zooveel de bestaande gegevens toelaten, kan men de thans 
bekende soorten van den Indischen archipel naar volgend schema van 
elkander en van de overige bekende soorten onderscheiden. 
I. Pinna caudalis biloba non cum pinna anali unita. Maxilla inferior prominens. Cirri 
supramaxillares pinnas ventrales vel analem attingentes. Latera inferne pinnaque 
analis maculis nullis 
a. Linea rostro-dorsalis concava. A. 57 ad 66. Spina pectoralis denticulata. Caput 
4L ad 4} in longitudine corporis absque pinna caudali. Cirri inframaxillares 
oculo non vel vix longiores. 
Pseudosilurus bimaculatus Blkr. 
b. Linea rostro-dorsalis rectiuscula vel convexiuscula. A. 54 ad 57. Spina pectoralis 
non denticulata. Caput 5 fere ad 5% in longitudine corporis absque pinna cau- 
dali. Cirri inframaxillares capite non vel vix breviores. 
Pseudosilurus leiacanthus Blkr. 
