346 
der dan vijf nominale soorten uit het stelsel behooren te vervallen 
en de soortnaam van Bloch als de oudste der zes behooren behouden 
te blijven. De soort zou dan niet alleen niet tot den Indischen archipel 
beperkt zijn maar zelfs een groot gedeelte van Zuid-Azië bewonen en 
zich westelijk tot in Syrië en oostelijk tot in China uitstrekken, een 
verbreidingsgordel, welke voor een’ zoetwatervisch zeer groot te noe- 
men is en weinig onderdoet voor dien van Silurus glanis L. 
Het komt mij voor, dat Bontius de eerste afbeelding van Clarias 
batrachus heeft gegeven onder den naam van Mustela. Die afbeel- 
ding is uiterst gebrekkig, zooals van dien tijd ook niet anders te 
verwachten was. 
De later door Gronovius, Bloch, Russell en Buchanan gegevene 
afbeeldingen zijn veel beter en dragen, wat meerdere of mindere 
korrektheid betreft, de sporen van de jaartallen, in welke ze werden 
openbaar gemaakt. 
Verreweg de beste afbeelding echter is die, welke door den heer 
Richardson in de Zoölogie van de reis der Sulphur is gepubliceerd, 
en slechts zeer weinig te wenschen overlaat. 
De Leleh is een op Java zeer algemeen verbreide visch. Hij houdt 
zich, evenals zijne geslachtsverwanten, bij voorkeur op in moerassen 
en slooten of grachten, doch bezoekt ook meren en rivieren. Hij is 
algemeen, zoowel in de bovenlanden als in de benedenlanden, en aast 
op kleine visschen en schaaldieren en op dierlijke uitwerpselen. Re- 
genwormen zijn hem een geliefd voedsel en het is hiermede dat de 
kinderen der inlanders hem dikwijls aan den angel vangen. Te Batavia 
wordt hij dikwijls met praauwen vol ter markt gebragt, gelijktijdig met 
praauwen vol van de Betok (Anabas scandens CV), Tambakkan 
(Helostoma Temminekii CV)., Gaboes (Ophicephalus striatus BL, Ophi- 
cephalus lucius K. v. H. en Ophicephalus micropeltes K. v. H)., 
en andere moerasvisschen. 
De inlanders versmaden de Leleh niet, doch op tafels der Euro- 
peanen komt hij nooit of uiterst zelden voor. 
