319 
levissime latior, ante rotundata, marginibus tenu- 
ibus elevatis, carina perhumili media instructa, 
in partem posteriorem subito et valde dilatata, 
multo latiorem quam longiorem, carina in lami- 
nam magnam dilatata, vulvam fere explentem, 
foveolas duas laterales relinquentem . 
ri worte Gahe L. paludicola. Cl. 
c. Vulva magna, latior puam longior, cujus fovea 
septo medio divisa est: 
1. Redes sordide testacei, pæne concolores; septum 
vulve multo longius quam latius; margo anterior 
fovee concavus (aut rectus). . . LZ. pullata. Cl. 
2. Pedes fulvi, manifestissime annulati; septum vulve 
vix longius quam latius, pone manifesto latius; 
margo anterior fovee convexus Ne 
L. prativaga. L. Koch. 
1. Lycosa monticola. Araneus m. Cl. (Sv. Sp. p. 91; 
Pl. 4. Tb. 5). — Lycosa m. Thor. (Rem. on Syn., p. 285); 
Westring (Ar. Suec., p. 487). — Pardosa m. Simon (Les 
Arachnides de France. T. III, p. 318). 
Funden i alle Landsdele (ogsaa Bornholm); ret almin- 
delig, synes oftest at forekomme i Skove. Kjensmodne 
Hanner fra Maj til Juli. 
Norge (mindre almindelig) indtil Trondhjem, Sverige, 
England, Frankrig, Tyskland, Ungarn. 
2. Lycosa agrestis Westr. (Aran. Suec., p. 480); Thor. 
(Rem. on Syn., p. 282). — Pardosa ag. Sim. (Les Arach- 
nides de France. T. Ill, p. 315). 
Udbredelse og Forekomst som forrige Art (kjendes dog 
ikke fra Bornholm); dog er den mindre hyppig end fore- 
gaaende Art. 
Norge (mindre almindelig) i de sydøstlige Dele, Sverige, 
Frankrig, Tyskland, Ungarn. 
3. Lycosa agricola. Thor. (Rem. on Syn., p. 278). 
Pardosa ag. Sim. (Les Arachnides de France. III, p. 311). 
