— 377 — 



var. longirostris Horv. 



Eremocoris frafernus var. longirostris Horv. Rev. d'Eiit. 

 1883, p. 7. 



Cum forma typica. 



1283. maderensis Woll. 



JRhyparochromus maderensis Woll. Ann. Mag. Nat. Hist. 

 1858, p. 123; Eremocoris id. Horv. Rev. d'Eut. 1883, p. 8, 

 t. 1, f. 10 et 11. 



Madera. 



1284. erraticus Fab. 



Lygaeiis erraticus Fab. S. R. p. 232; Bhyparochromus id. 

 Shlb. Mon. Geoc. p. 62; Pachymerus id. Flor R. L. 1, p. 279; 

 Eremocoris id. Fieb. Eur. Hem. p. 188; Put. Synops. 1, p. 72; 

 Reut. Eni Tidsk. 1881, p. 79; Horv. Rev. d'Ent. 1883, p. 10, 

 t. 1, ff. 14 et 15; Reut. Rev. Syn. n° 160. 



Lapponia, Suecia, Germania, Gallia, Hispania, Italia, Hel- 

 vetia, HuDgaria; Rossia borealis et media, Caucasus, Sibiria. 



Die ganze Finnische faunistische Provinz (J. S. 10), Wald- 

 zone von Torneä, Lappmark (J. S. 4), Aland (Reut. 34), Pargas 

 (Reut. 34), SO. Karelien (J. S. 2); G. Arkhangelsk und Olonets 

 (J. S. 5); G. Petersburg (Jak. 8), Livland, Kurland (Fl. 1); 

 Moskau, Dankov (Osh. 1), Kazan, Simbirsk, Sarepta (Jak. 1), 

 zwischen Wolga und Ural (Evrsm. 1); Kaukasus: Lagodekhi 

 (Jak. 17); Nikulina in der Waldzone des Yenisey-Thales (J. S. 7), 

 Irkutsk (Jak. 37). 



1285. fenestratus H. S. 



(Jimex errans Turt. (nee Wolff) Gen. Syst. Nat. p. 665; Pa- 

 chymerus fenestratus H. S. W. I. 4, p. 95, f. 437; Eremocoris 

 erraticus Dgl. Sc. B. H. p. 177, t. 6, f. 7; Eremocoris podagricus 

 Dgl. Sc. Ent. M. Mag. 11, p. 265; Saund. Synops. 1, p. 143; 

 Horv. Mou. Lyg. p. 90; Eremocoris erraticus var. Put. Synops. 1, 

 p. 72; Eremocoris fenestratus Horv. Rev. d'Ent. 1883, p. 11, 

 t. 1, ff. 17—19; Saukd. Hem. Het. Br. p. 107, t. 10, f. 1. 



