— 618 — 



rvfipennis Duf. Ann. S. E. Fr. 1833, p, 106; Flor U. L. 1, 

 p. 668; KiRK. Tr. Amer. Ent. Soe. 1906, p. 119; Lyctocoris corti- 

 calis Hhn. W. I. 3, p. 21, f. 244; Xylocoris bicolor Scholtz Arb. 

 u. Veränd. schles. Ges. f. vaterl. Kult. 1846, p. 116; Xylocoris 

 latior Mls. R. Ann. S. Lin. Lyon. 1852, p. 160; Xylocoris cursi- 

 tans Shlb. Mon. Geoc. p. 80; FiezostetJws Ucolor Fieb. Eur. Hem. 

 p. 139; Piezostethus rvfipennis Fieb. Eur. Hera. p. 139; Dgl. Sc. 

 B. H. p. 501; Fiezosteth'us cursitans Reut. Sk. Acanth. p. 411; 

 Mon. Anth. p. 32 et 43; Saund. 3, p. 619; Hern. Hot. Br. 

 p. 193. 



Suecia, Britannia, Belgica, Batavia, Germania, Helvetia, 

 Gallia, Lusitania, Italia, Corfu, Hungaria, Serbia, Romania, 

 Algeria; Fennia, Rossia, Tauria, Sibiria, Turkestan. 



G. Olonets: Tivdia (J. S. 5); Mittel- und Süd-Finland, am 

 nördlichsten bei Ruovesi im Tavastland (J. S. 10), Yläne (Shlb. 1), 

 Pargas (Reut. 1), SO. Karelien (J. S. 2); Livlacd (Fl. 1); Krim: 

 Simferopol (Jak. 75); Semiretshye: Karakol-bash (Horv. 75); 

 Nazimovo in der Waldzone des Yenisey Thaies (J. S. 7). 



2075. thomsoni Reut. 



Piezostethus Thomsoni Reut. Ent. Tidsk. 1883, p. 137; Mon. 

 Anth. p. 31 et 44. 

 Suecia; Tauria. 

 Krim: Agarmish (Jak. 75). 



2076. nigritulus Reut. 



Xylocoris formicetorum Baer. (nee Boh.) Berl. Ent. Zeit. 1858, 

 p. 195; Piezostethus nigritulus Reut. Öfv. Fin. Vet. Soc. Förh. 21. 

 p. 40; Piezostethus nigricans Reut. Mon. Anth. p. 47. 



Borussia. 



2077. eil latus Jak. 



Piezostethus ciliatus Jak. Bull. S. N. Mose. 1877, 2, p. 300; 

 Reut. Mon. Anth. p. 47. 



Rossia meridionalis, Caucasus. 



Astrakhau (Jak. 10); Eupatoria (Jak. 72); Derbent(Horv. 60), 

 Alagöz-Bergen (Horv. 48). 



