L Tnter reliquas Graecae linguae dialectes, Allica, uti par erat, prae 



caeleris excoli, el modo Atticislarum praeceptis accuratiiis definita 

 et ad proprie dlctam Alticam dialectum revocala, modo ad ampliorem 

 quendam Graeciae usum delapsa et communis facla, plurimis lilera- 

 rum monumentis lUustrari coepit. Sed quem lia piiniipalmn Atlicus 

 sermo inter graAissimas vltae publlcae res geslas et per diutumiorem 

 scriptorum omnis generis usum adeptus est, is maturius ipsas voca- 

 bulorum grammaticas formas îta altrivit, ut antiquioris linguae con- 

 formatio hic magis quam alibi obscurarelur. Verum in cxpendendis 

 Ilnguarum formis, sive in unlus indolem inquiras, s\\c plures co- 

 gnatas inter se comparare instituas, ubique antiquissima linguae faciès, 

 quae paucissimas mufationes subiit, ante omnia momcnlum habel. 

 Ut ilaque prlorem linguae Graecae conformationem paulo propius al- 

 tingas, superslites reliquarum dialectorum reliquias adiré oportet, quae 

 minus excultae cum in inferiorl quodam loco substitissent , ob id 

 ipsum anliqulora religiosius conservarunt , Aeolicam polissiuium et 

 Doricam dialectum, et in quas discrepantias , diversis temporibus et 

 locis, utraque rursus divisa est. 



Et cum scientia linguarum nuperrime de novo laetiora capere 

 incrementa, subtiliusque tractari coepisset. et cognatarum imprimis 

 linguarum comparatio, partim linguae Sanscritae et Zendicae studio, 

 partim accuratiori Germanicarum dialectorum cognilione commendata, 

 multorum ingénia mirum quantum leneat, tempus hoc ipsum novam 

 eamque criticam praeceptorum et exemplorum, quae de dialectis lin- 



