233 — 



CONSPEGTÜS SPEGIERÜM SYSTEMATIGÜS. 

 1. Cicindela sublacerata Solsky 1874. 



! Cicindela sublacerata Solsky: Путеш. въ Туркест. Федченко, Coleopt., I, 

 1874, стр. 8. 

 Cicindela sublacerata Dokhtouroff: Horae Soc. Eot. Ross., XIX, 1835, 



p. 253. 

 Cicindela sublacerata Wilkins: Horae Soc. Ent. Ross., XXIV, 1889, p. 117; 



tab. I, fig 1. 

 Cicindela sublacerata W. Hörn: Deutsch. Ent. Zeitschr. 1891, p. 45. 

 Cicindela sublacerata "W. Hörn in W. Hörn & Roeschke, Monogr. d. pa- 

 läarkt. Cicind., 1891, p. 147; tab. IV, fig. 16; tab. VI, fig. 18. 



Forma tijpica: statura gracili, superne obscure viridi- vel 

 etiam fere fuscescenti-aenea, haud nitida, clypeo, fronte ad 

 latera, elytris circum scutellum, rarius etiam secundum suturam 

 laetius, tarnen obscure viridi-refulgeutibus ; elytrorum lunulis 

 omnibus fasciâque media angustis, hac modice lacera; antenna- 

 rum articulis 7 exterioribus fuscis; tibiis obscure metallicis 

 plerumque vix picescentibus. Ceterum cf. descriptiones affatim 

 exactas Solskii et W. Horni. — Quae forma praesertim mon- 

 tanis Turkestaniae propria videtur. 



Long. 52 7%— 10; lat. 3—4 mm. 



Variât statura paulo minus gracili, colore totius superficiel 

 minus obscuro: capite pronotoque plus minusve cuprescentibus, 

 vel sat laete viridi-aeneis, coleopteris laetius viridi-relucentibus, 

 interdum nitore fere smaragdulo, levissime vage cuprescentibus, 

 lunulis fasciâque media plerumque latioribus, magis evolutis; 

 antennarum articulis exterioribus (saltem 5° et 6°) saepius leviter 

 rufescentibus ; tibiis etsi metallicis, tamen plerumque magis ru- 

 fescentibus, basi nonnunquam subtestaceis (var. pianicola п.). — 

 Quae forma solum planitiei incola esse videtur atque inhabitat 

 in meris desertis transcaspicis. 



Sexuum differentia. 



S'. Labro magis prominulo, minus transverso; coleopteris 

 apice haud porrectis, singulis margine apicali ad angulum sutu- 



