— 260 — 



5. Pedilus serricornis, sp. n. 



$. Praecedenti (P. canesccnti m.) affinis siinilisque, sed minor 

 (semperne?), gracilior, supra totus brevius et subtilius fulvescenti- 

 griseo-piibescens ; antennis Biulto fortioribus, elytrorum me- 

 dium paulo superantibus, pube obscurâ indutis, articulo 3° quarto 

 minus quam sesqui (vix 1,з) longiore, 5" — 10° ob angulum 

 apicalem valde dentiformiter porrectum acute (etsi laxe) 

 subserratis, articulo ultimo (11°) praecedente manifeste 

 (saltem 1,зз) longiore; capite temporibus paulo brevioribus, 

 transversum oculorum diametrum fere non superantibus, his magis 

 adeo prominulis; pronoto distincte transversali, lateribus statim 

 ante medium multo fortius dilatato-rotundato, summam latitudi- 

 nem capitis manifeste superante, toto margine basali magis etiam 

 patagiatim reflexo; coleopteris paulo angustioribus et manifeste 

 longioribus, paulo magis nitidis, confertim sed paulo regularius 

 punctatis, punctorum interspatiis, praesertim ad sutm'am, distincte 

 rugiformibus, apice etsi minus obtuse, tamen sat fortiter singula- 

 tim rotundatis; abdomine ultimis segmentis ventralibus 

 reliquis concoloribus. 



$ mihi ignota. 



Long. S 5, lat. 1,56 mm. 



Caiicasits occid.: zona alpina ad fl. Tshilipsi, in Urusliten 

 influentis (alpes prov. Kubanicae) (N. Schtscliukin! 27. VI. 

 1899). — Solum spécimen (1 $) (coll. P. Semenow). 



A ceteris congeneribus differt imprimis structura fortiorum 

 antennarum; a P. errante Faust, dagestanico, distinguendus est 

 praeterea elytris apice multo minus angustatis singulatimque 

 obtuse rotundatis, superficie fulvescenti-griseo-pubescenti, fulvis 

 tibiis. 



