70 O0. M. REUTER. 
Habitat species unica in Salicetis. 
Descr.: À Lygidea Reur., cui valde affinis, vix nisi capite vix transverso, gula 
longiore, loris levius buccatis, pronoto postice minus lato, disco transversim rugoso, he- 
mielytris fere glabris, ungviculis basi distincte ampliatis divergens. A gencre Lygus 
Fies., Reur. capite a latere viso altitudine solum paullo breviore, clypeo fortius promi- 
nente, genis altioribus, gula fere in plano peristomii posita, oculis brevioribus, orbita 
interiore fere à basi divergentibus, sat leviter sinuatis, antennis mox supra apicem ocu- 
lorum insertis, pronoto transversim profunde rugoso, callis antice in tylum magnum 
transversum laevem confluentibus, strictura apicali minus tenui, tarsis aliter constructis 
distinctissimus. Corpus oblongum, superne glabrum. Caput basi pronoti vix magis quam 
1/, angustius, fronte sat convexa, clypeo basi a fronte leviter discreto, ipsa basi in linca 
inter scrobes antennarum ducta posita. Rostrum articulo primo medium xyphi prosterni 
vix attingente. Antennae articulo secundo latitudine capitis duplo longiore, versus apicem 
sensim leviter incrassato, articulis ultimis simul sumtis secundo brevioribus. Pronotum 
breve, trapeziforme, versus apicem vix declive, lateribus subrectis, angulis apicalibus pone 
stricturam rotundatis, apice pone stricturam basi parum magis quam !/; angustius, mar- 
gine basali latissime truncato; callorum marginibus posticis profunde impressis. Scutel- 
lum basi detectum. Hemielytra apicem abdominis superantia, margine laterali corii leviter 
areuato, membrana areola majore valde elongata, vena brachiali ipsa basi excepta recta. 
Xyphus prosterni triangularis, lateribus marginatus, disco tylo medio elevato. Tibiac 
subtiliter spinulosae. 
1. Plesiocoris rugicollis Farr. 
Diagn.: Virescens vel lutescenti-virens, superne glaber, sat nitidus, he- 
mielytris opacis; antennis articulo secundo apice ultimisque fuscis, tertio basi 
latius lutescente; pronoto postice hemielytrisque prasinis, his margine laterali 
lutescente; membrana venis viridibus; tarsis apice vel totis nigro-fuscis. Long. 
6h mm. 
Syn.: Phytocoris rugicollis Farr., Hem. Svec. 79, 6. Capsus id. H. Scx., Wanz. 
Ins. III, 80, f. 299, EF. Sans, Mon. Geoc. Fenn. 102, 23!  Capsus (Deraeocoris) id. 
KiescB., Rh. Wiesb. 102, 55 a. Capsus (Capsus) id. Fror, Rh. Livl I, 537, 88. 
Capsus (Phytocoris) Taoms., Op. ent. IV, 422, 19. Tylonotus id. Freg., Crit. Phyt. 22, 
41. Plesiocoris id. Fres., Eur. Hem. 272. Reur., Hem. Gymn. Sc. et Fenn. 59, 1! 
SAuND., Syn. Br. Hem. 274, 1. Hem. Het. Brit. Isl. 248, T. XXII, f. 9. — ZLygus id. 
Vozz., Inl. Hem. VI, 44, 37. Phylocoris marginata Zerr., Ins. Lapp. 272, 5! 
Hab. in Salice!, raro in Alno (Wuesrner, FrRey-Gæesswer), in Myrica (Norman): 
Lapponia! (usque ad 69), KFennia!, Livonia, Svecia!, Norvegia, Dania!, Germania borea- 
lis et media (Nuernberg), Batavia, Gallia, Helvetia in alpibus, Thueringia, Bohemia!, Mo- 
ravia, Austria (Lunz!) Carpathes (Tatra): Liguria (Stazzano). — Sibiria (territorium 
arctieum ad Obi et Jenisej; Irkutsk). 
Descr.: Caput convexum, modice nutans, vertice oculo dimidio (ÿ) vel fere duplo 
(@) latiore, Rostrum apicem coxarum intermediarum attingens, virescens, apice nigrum. 
