6 



rudimenten aan wederzijde in eene huidachtige scheede stekende; 

 alsdan heet men het dier nymph. Eindelijk wisselen zij voor 

 de vierde maal van huid en zijn dan volwassen, met vleugels 

 voorzien en volkomen insecten of imagine.s. De onvolkomen dieren 

 (larven en nymphen) hebben dikwijls dikkere sprieten met 

 minder leedjes, en tarsen van een lid minder, terwijl hun de 

 bijoogjes altijd ontbreken. De larven der waterwantsen ademen 

 door stigmata , gelijk de volkomen insecten , en niet door kieuwen 

 of kieuwvormige aanhangsels. 



Vele landwantsen verspreiden , als zij aangeraakt worden , 

 eenen meestal onaangenamen geur. Van de bedwants is dit 

 aan iedereen bekend. Denzelfden geur vindt men bij verschei- 

 dene andere soorten, b. v. Cimex Baccarum, lituratus, Cytnus 

 Resedae , Heterogaster Urficae terug. Volgens Gorski ruikt Redn- 

 vius personalus naar muizen, stinkt Ncpa cinerea naar rottende 

 visch, Trigonosoma lineatum naar verrotte appelen; doch er zijn 

 ook soorten, die een' aangenamen geur verspreiden , h.y.Capsiis 

 Paslmacae en Alydus calcaralus. De Maleische naam van som- 

 mige Hemiptera op rijstvelden „Walang sangith" duidt aan 

 dat deze mede 's menschen reukzenuwen op onaangename wijze 

 aandoen. De geur is aan zekere olieachtige vloeistof toe te 

 schrijven, welke door klieren die in het abdomen liggen, afge- 

 scheiden wordt en haren uitweg naar buiten vindt in twee 

 spleten, ter wederzijde der borst in den metathorax gelegen en 

 gewoonlijk door vrij dikke zoomen omvat. 



