59 



doorntje tusschen de basis der sprieten en twee anderen op zijde. 

 Het eerste lid der sprieten korrelig met een fijn doorntje aan 

 zijn' voet, boven bruin, onder rood; het 2" anlerhalf maal 

 langer, rolrond, geheel bloedrood, het 3'' iets korter, aan de 

 spits wat verbreed met een doornachtig uitsteeksel, tot op de 

 helft rood, dan bruin, het 4*' nog korter, spoelvormig en zwart. 

 De zuiger reikt tot even voorbij de middenheupen. Het borst- 

 stuk, aan den voorrand ingebogen met puntige voorhoeken, 

 loopt naar achteren vrij hoog op en is op het breedste punt 

 tweemaal breeder dan aan den hals ; de zijden zijn dus zeer 

 bogtig. De zijrand is aan het lage gedeelte gekerfd. Het 

 midden van den rug is iets lichter gekleurd. De dekschilden 

 zijn sterk gestippeld en hebben op het corium vier witachtige 

 onbestippelde vlekjes; hunne membraan heeft een' bronzen gloed 

 en tusschen de aderen verhevenheden als hieroglyphisch snij- 

 werk. Het abdomen, dat op zijde buiten de dekschilden uit- 

 steekt, is aldaar sepia-bruin met vuilwitte vierkante dekjes. 

 De pooten vertoonen geen doorntjes, maar zijn sterk met bruine 

 vlekjes getijgerd. ') 



Van deze voor onze Fauna nieuwe soort werden twee exem- 

 plaren door den heer Heylaerts bij Breda gevangen, in Maart 

 en April; het eene is zeer gaaf, het andere heeft vergroeide, 

 abnormale sprieten. 



Gen. 2. Gonogerus Latr. 



Dit geslacht komt in habitus met het vorige vrij wel over- 

 een, maar onderscheidt zich daarvan terstond doordien de kop 

 minder vierkant en volkomen onbewapend is." De sprieten zijn 

 vrij wel gelijk aan die van Syromasles , vooral in de breedte, 

 buiging en korreligheid van het eerste lid; ook de overige 

 ligchaamsdeelen toonen de grootste overeenkomst; alleen dient 

 hier op deze punten van onderscheid gewezen te worden. Het 



1) De na verwante Enoplops Bos A. Dohrn is eene goede zelfstandige soort, 

 maar Comutm van denzelfden schrijver schijnt mij toe met Scapka in een te loopen. 



