63 



ving eenige exemplaren in April en Mei bij Breda en de heer 

 La Fontijn een paar op het eiland Walcheren. 



Gen. 4. Coreus F. 



Dit is het geslacht waarnaar de geheele familie genaamd is , 

 eenvoudig omdat bijna al hare soorten door Fabricius in het 

 door hem afgezonderde en benoemde Genus Coreus geplaatst 

 werden. Het ligchaam is gerekt eivormig met bijna evenwijdige 

 zijden. De kop is groot , tot aan de basis der sprieten even 

 breed blijvend, tusschen dezen in een' stompen kegel verlengd. 

 De oogen zijn klein, zijdelings geplaatst, de ocellen staan aan 

 den achterrand van den kop. De sprieten, wier leedjes onge- 

 veer even lang zijn, zijn ruw en harig; hun Plid is het dikst. 

 De zuiger reikt tot aan de middenheupen ; haar tweede lid is 

 het langst. De prothorax is iets breoder dan lang, heeft regt- 

 loopende met doorntjes bezette zijkanten en is aan den achter- 

 rand ietwat ingebogen. Het schildje is een gelijkzijdige drie- 

 hoek, die in een scherp puntje eindigt De boven- en onder- 

 vleugels zijn wel ontwikkeld, reiken niet over het einde van 

 het abdomen heen en laten op zijde een smal randje er van 

 vrij; de membraan heeft aderen, die dikwijls in elkander vloeijen 

 en aan hunne basis op eene dwarsader rusten, die niet ver van 

 den rand van het coriiim af staat. De pooten zijn nog al 

 krachtig gebouwd, vooral de achterpooten, wier dijen eenigzins 

 gezwollen en aan de onderzijde bedoornd zijn. 



Coreus pilicornis Burm. (Klug.) 



Plaat 3, lig. 4 en ia. 



Burm. Handb. II. p. 309. n"5J. — Woliï, Ie. Cini. p. 71. tak 7, f. G8. — 

 Schill. Beitr.l p.4i. tab. 4, fig. (i. — llalin, W. In.s. 11. p. I(l6. f. 188.— 

 Il.-Sch. id. lik IV. p. 07. f. 4il. 



Lengte 9 mm. Aan de bovenzijde licht roodbruin , aan de 

 onderzijde bruinachtig geel. Kop en thorax zeer fijn behaard. 



