74 



De uiteinden der dijen hebben eenige zwarte stippen en streepjes, 

 de tibien-spitsen en tarsen zijn zwart. Aan de onderzijde is 

 de kop en borst zwart met langsrijen van wit vilt; ook de 

 laatste leedjes van den zuiger zijn zwart en de gele buik is 

 overal, behalve in het midden, met zwarte putjes bezet. 



Deze soort is in de duinen en heidestreken niet zeldzaam. 

 Ik vond haar bij Scheveningen (in cop.) en bij Wassenaar in 

 Augustus, alsmede in Junij bij Bennebroek op Verbascum. De 

 heeren van Hasselt, de Graaf en Six troffen haar in de om- 

 streken van Utrecht , bij de Bildt en Driebergen aan ; de heer 

 Heylaerts in het begin van April nabij Breda. 



2. Berylus clavipes F. 



Plaat \ , fig. 8 en 8a. 



Fabr. S. Rh. 165. 2 — ld. Ent. Sysi. IV. p. 192. 20.— Schill. Beitr. 

 I. p. 56. n" 2. tab. 7, fig. 3fc.— Halin, W. Ins. I. 135. pi. 21, f. 69.— 

 Burin. Handb. II. p. 313. — Douglas and Scott, Brit, Hem. p. 154. 



Lengte 6—7 mm. Geheel rosachtig lichtbruin; alleen de 

 uiteinden der dijen zijn donkerbruin, zwartachtig; de knods 

 van het 1^ lid der sprieten , de spits van het 3* en het geheele 

 4* zijn zwart. Het tweede lid haalt misschien slechts 1/6 der 

 lengte van het derde. Ook bij deze soort heeft de thorax drie 

 gele lijstjes, 2 aan de kanten, 1 in het midden, doch er is 

 geen zwart in de zijden nog op de borst. De buik is rosser 

 dan de rest. De uiterste tip van het corium heeft een zwart 

 vlekje en de membraan is geheel doorzigtig en onge vlekt. 



In aantal gevonden te Driebergen en bij Utrecht door den 

 heer Six, eenmaal in Julij door mij te Heemstede. 



3. Berylus crassipes H. Sch. 



Plaat 3 , fig. 8. 



Herr. Sch. Nomencl. p. 43. — Fieb. Wien. Ent. Monatschr. III. 206. — 

 Douglas and Scott, Brit. Hem. p. 156. 



Lengte 6 mm. Honiggeel met 3 witte strepen op den pro- 



