79 



Lengte 14 — 16 mm. Lichtgrauw of bruinachtig geel, in het 

 leven soms groenachtig. De spits van den kop aan de tip be- 

 haard. Oogen, bijoogjes en sprieten iets donkerder dan het 

 ligchaam. Eerste en tweede lid der laatsten met uiterst fijne 

 haartjes bezet Prothorax onregelmatig met fijne putjes bezaaid , 

 een middenlijntje ietwat verheven aan de voorzijde in een 

 dwarslijstje uitloopende; in de hoeken hierdoor gevormd twee 

 knobbeltjes. Het schildje met een verheven langsstreepje. Dek- 

 schilden tusschen de aderen doorzigtig; membraan glasachtig 

 met doorschijnende aderen. Abdomen aan de bovenzijde met 

 twee donkerbruine of grijze strepen, aan de onderzijde grauw 

 of vuil bruingeel, bij het mannetje met eene purperkleurige 

 streep aan wederzijde; aan het laatste lid ziet men bij die sexe 

 kegelvormige uitsteeksels, bij het wijfje eene vrij breede leg- 

 pijp. De onderzijde der dijen is met korte haartjes stekelig 

 bezet; de spits der achterscheenen en de tarsen zijn gewoonlijk 

 zwartachtig. 



Van Junij tot in Augustus niet ongemeen op onze duinen 

 en geestgronden, vooral sommige jaren in aantal aan te treffen 

 op de aren van den helm. 



Gen. 11. Myrmus Hahn. 



Dit geslacht heeft groote overeenkomst met het vorige , doch 

 onderscheidt zich in de volgende punten. Het lijf is veel 

 breeder in verhouding tot de lengte ; de kop is iets meer breed 

 dan lang; het V lid der sprieten is korter dan de kop en de 

 dekschilden en vleugels zijn (ten minste hier te lande) altgd 

 onuitgegroeid. Er bestaat slechts eene soort van : 



Myrmus miriformis Fall. 

 Plaat 2 , fig. 3. 



Fallen, Hem. I. p. 4i. 4. — Hahn, W. Ins. I. p. 82, f. 46 et il. — 

 Schilling, Beitr. I. p 54. pi 6, f. 3. - Burm. Handb. lï. p. 312. 1.— 



