104 



of bruinzwart. Dekschilden licht beengeel met een' gehak- 

 kelden roodbruinen achterrand en op ieder twee scheefstaande 

 roodbruine blokjes ; membraan bruinachtig geel met bruine 

 aderen en twee kleine bruine vlekjes aan de basis. Zeer dik- 

 wijls zijn de dekschilden onvolgroeid en nemen dan de gedaante 

 en teekening aan van fig. 5% terwijl de membraan een bijna 

 driehoekig lapje wordt. Pooten vrij lang, licht roodbruin, iets 

 donkerder aan de dijen; de voordijen dikker dan de overigen 

 met een' zeer grooten doorn en eene rij kleine tandjes ; scheenen 

 van dat paar naar binnen gebogen , vooral zeer sterk bij man- 

 netjes. Het eerste lid der tarsen aan de achterpooten bijzon- 

 der lang. 



De donkere verscheidenheid met zwarte sprieten en dijen 

 heet bij Hahn Decoraiiis , die met onvolgroeide dekschilden en 

 vleugeltjes bij Schilling Ajfivis. Hoe Flor er toe gekomen is 

 om deze soort onder den naam van Podagricus F. te beschrij- 

 ven, wil mij in het geheel maar niet duidelijk worden, want 

 de diagnose van Fabricius slaat kennelijk op een geheel ander 

 insect. 



Deze is de gemeenste soort in de groep der Pachymeriden 

 die men des winters met uitzeven van afgevallen bladeren ver- 

 krijgt. De type werd op verschillende plaatsen van ons land 

 door vele entomologen aangetroffen , de variëteit Decoralm uit- 

 sluitend door de heeren de Haan (te Naarden?) en Six (te 

 Driebergen in menigte). 



9. Pnchymenis contractus H. Sch. 

 Plaat O, fig. 8. 



Herr. Schiiff. Nomencl. ent. 1. p. 45. — Idem, W. Ins. IV, p. 97. lab. 

 140, f. 440. — Douglas and Scott, Brit. Hem. p. 186, n" 4. 



Lengte 3 mm. — Zwart met de helft der dekschilden licht 

 gekleurd. Kop bijna zoo lang als met de oogen breed , achter 

 de oogen in eene soort van halsje versmald. Oogen niet bij- 

 zonder groot. Sprieten iets langer dan het halve lijf, zwart; 

 het 1' lid vrij lang, eeu eindje voorbij de spits van den kop 



