125 



zij al zeer ongelukkig uitgevallen ; ik twijfelde vroeger dan ook 

 zeer of ik mijn eenig voorwerp wel den naam Rufipes geven 

 mogt, toen de heer Mayr mij onder den naam Acompus rufipes 

 Wlff een voorwerp van volkomen dezelfde soort toezond, doch 

 dat iets grooter was. Trouwens de korte beschrijving van Wolff , 

 p. 151 past volkomen, doch is oppervlakkig. Later leerde ik 

 de afbeelding en beschrijving van Douglas en Scott kennen , 

 die voortreffelijk zijn. 



Een voorwerp dezer vrij zeldzame soort werd in Mei door 

 den heer Six bij Utrecht gevangen , drie dergelijken door den 

 heer Leesberg bij Harmeien; anderen met langer dekschilden 

 door den heer Heylaerts bij Breda. 



Gen. 10. MiGROPUs Spin. 



Met dit genus verlaten wij het oude geslacht Pachymerus, 

 want de soort , die wij nu gaan behandelen , ofschoon vroeger 

 door mij daartoe gerekend, wijkt in al te veel bijzonderheden 

 af om niet eene geheel eigenaardige plaats in te nemen. Terwijl 

 bij alle vorige geslachten de heuppannen der voorheupen in 

 den achterrand van het voorborststuk waren ingesneden, zijn 

 zij hier ongeveer in het midden van het voorborststuk geplaatst. 

 Voorts zijn alle dijen ongewapend en de voorsten schier niet 

 dikker dan de achtersten. Eindelijk is het eerste lid der ach- 

 tertarsen niet langer , maar wel een weinig korter dan de beide 

 overigen vereenigd. 



De overige kenmerken leert men uit de beschrijving onzer 

 eenige soort kennen. 



Mier opus decurtalus H. Sch. 



Plaat 5, fig. 9 en 9a. 



Herr. Sch. W. Ins. IV, p. 10, tab 113, f. 355. — Signoret, Genre 

 Micropus in Ann. Soc. Ent. 3'' Série, 5. PI. 2, f. 7 et 8. 



Lengte 5 mm. — Lang en smal, gewoonlijk met onuitge- 

 groeide vleugels en dekschilden. Kop met inbegrip der oogen 



