136 



Aanmerhing. — In de tweede naamlijst van inlandsche He- 

 miptera (Ttjdschr. v. En(. III. bl. 180) staat nog opgegeven een 

 Ophlhalmicus dispar Waga, w^aarvan een wijfje zou gevangen 

 zijn op Walcheren door den heer Herklots en een mannetje bij 

 Driebergen door den heer Six. — ■ Dit laatste voorwerp is ver- 

 dwenen maar het eerste bestaat nog in 's Rijks Museum , ofschoon 

 het voor afbeelding en beschrijving niet langer is geschikt. 



Ik maak bezwaar die soort hier op te nemen , omdat ik bij 

 Fieber {Enl. Monogr. p. 124) lees dat het mannetje van deze 

 door Waga zeer oppervlakkig beschreven en slecht afgebeelde 

 soort, gelijk zou zijn aan dat van O. grylloides en het wijfje 

 eene zeer sterke gelijkenis zou vertoonen met zijn O. Ulrichii. 

 Herrich-Schaeiïer geeft van Dispar geene beschrijving, slechts 

 eene diagnose en afbeelding (naar Waga?). 



Het Zeeuwsche voorwerp bewijst ondertusschen dat er in 

 Nederland nog eene vierde soort van Ophlhalmicus bestaat en 

 wel hoogst waarschijnlijk Ulrichii Fieb. Het dier is zwart met 

 bruinen zuiger , roodbruine pooten en een roodbruin abdomea 

 met zwarte dwarsstrepen. Aan den zijrand van den thorax i« 

 een fijn wit streepje onduidelijk zigtbaar. De prothorax is zeer 

 kort en de dekschilden, waaraan de membraan en de clavus 

 niet ontwikkeld zijn, nog korter. Sprieten, pooten en abdomen 

 zijn zoo sterk beschimmeld, dat zij alle poging tot beschrijving 

 ontduiken. 



Gen. 14. Zosmenus Cast. 



Een afwijkend geslacht, dat door eenige schrijvers tot de 

 Tingididen wordt gerekend, aangezien de tarsen schijnbaar uit 

 twee leedjes bestaan en de dekschilden vliezig zijn. Het ligchaara 

 is in omtrek elliptisch, de kop breed, doch zeer kort, tusschcn 

 de sprieten voorzien van twee, gewoonlijk naar binnen gebogen, 

 kromme hoorntjes. Oogen klein, bijoogjes verder van elkander 

 dan elk van het oog aan zijne zijde. Sprieten kort, niet zoo 

 lang als de prothorax , van vier Icedjcs; het eerste vrij dik en 



