137 



kort, het tweede even lang doch iets dunner, het derde twee- 

 maal zoo lang als het 1', zeer dun, het laatste spoelvormig en 

 tamelijk dik. Zuiger kort, tot het P paar heupen reikend, in eene 

 sleuf aan de keel geborgen. Prothorax schijnbaar vierkant, 

 doch iets breeder dan lang en aan de achterzijde een weinig 

 verbreed, wat opgeblazen en bultig; de zijraud eenigermate op 

 kantwerk gelijkend. Schildje zeer klein, driehoekig. Dekschil- 

 den groot, het achterlijf volkomen bedekkend, met breeden 

 clavus en met een cuneus, die de basis der membraan geheel 

 bedekt (of, zoo men liever wil, met lederachtige basis der 

 membraan). Vier langsaderen in het vliezige gedeelte , welke 

 ver van elkander staan en niet anastomeren. Pooten vrij kort, 

 ongedoornd ; de voorste dijen ietwat dikker dan de volgenden ; 

 de tarsen van di-ie leedjes, doch het eerste zeer klein en onder 

 de scheen verborgen; het derde het langste. Bij de wijfjes de 

 4 eerste segmenten van het achterlijf regt, het vgfde in het 

 midden ingesneden. 



Er zijn ons slechts drie inlandsche soorten bekend, waarvan 

 de beschrijving volgt. 



1. Zosmenus capitatus Wolff. 



Plaat 7, fig. 9 en 9a. 



Wolff, Ie. Cim. p. 131, tab. 13, f. 125. — Herr. Sch. Fn. Germ. 118, 

 f. 19 (eenigermate twijfelachtig). — Biirm. Handb. II, p. 262, n". l. — 

 HeiT. Sch. W. Ins. IX, p. 193, tab. 318, f. 983. — Fieb. Ent. Moii. 

 p. 3i, tab. 2, f. 18. — Flor, Rh. Livl. I, p. 315. — Douglas and Scott, 

 Brit. Hem. p. 240. 



Lengte 2 mm. — Vuilgeel of lichtgrauw. Kop zwart of 

 bruin met zwarte oogjes en gele hoorntjes, die bij het mannetje 

 langer zijn dan het V lid der sprieten en aan de basis dunner 

 dan naar het einde en naar elkander gebogen; bij het wijfje 

 zijn zij veel kleiner en aan de spits nog ver van elkander 

 staande. Sprieten en pooten licht roodachtig geel. llalsschild 

 aan den voorrand bleekgeel, verder op bruin of bruingrauw, 

 met de zijkanten plat en bladachtig, elk voorzien van ccn. 



