149 



rondgebogen achterrand breeder dan aan den voorrand, bijna 

 altijd in het midden met een langsrigcheltje. Het schildje drie- 

 hoekig, nagenoeg plat met een' dwarsnaad aan de basis onder 

 den rand van den prothorax. De dekschilden lang en smal, 

 met lange membraan. Ook de pooten zijn lang gerekt; het 

 het eerste lid der tarsen is 2 tot 3 maal zoo lang als het 2% 

 De kleur is groen, geel of licht bruin. 



Tabel der soorten. 



1. (2) Achterdijen met 2 scherpe tandjeö , . . calcaralus. 



2. (1) Achterdijen zonder tandjes. 



3. (4) Buitenrand der dekschilden naar buiten ge- 



gebogen llolsalus. 



4. (3) Buitenrand der dekschilden regt. 



5. (8) Achterdijen vrij dik, doch aan de spits 



plotseling vermagerd. 



6. (7) De clypeus aan de basis door het voor- 



hoofd bedekt virens. 



7. (6) De clypeus aan de basis niet door het voor- 



hoofd bedekt laevigalus. 



8. (5) Achterdijen bijna overal van dezelfde dikte. 



9. (10) Lengte slechts 6 millim. Sprieten rood . . ruficornis. 

 10. (9) „ meer dan 6 millim. Sprieten bruingeel crralims. 



1. Miris laevigalus L. 



Plaat 11, fig. 3 en 3a. 



Linn. F. S. 958. — Fabr. S. Rh. 253, ± — Hahn, W. Ins. 11, 70, 

 f. 165 {\irens). — Herr. Sch. W. I. 111, 43, f. 259. — Flor, Rh. Livl. 

 l, p. 42,5. — Douglas and Scott, Brit. Hem. p. 284, pi. 10, f. 4. 



Lengte 6,5 tot 8 mm. — Groen of bruingeel, bijna overal 

 even breed. Kop van boven gezien onregelmatig vijf hoekig, 

 plat met eene langsglenf over de geheele lengte. De clypeus is 

 aan zgne basis niet door het voorhoofd bedekt. Oogen ovaal, 

 vï'einig uitpuilend, grijs. Sprieten bijna zoo lang als htt lig- 

 chaam, groen, geel of roodachtig; het l*" lid vrij dik, korter 



