i52 



met bruine vlekjes, de spitsen der scheenen en tarsenleedjes 

 roodbruin. 



Deze, bij ons zoo het schijnt zeldzame soort, werd eens 

 door mij bij den Haag en op Staalduin, en door den heer 

 Heylaerts in het Liesbosch bij Breda gevonden; ook ken ik 

 een voorwerp, door den heer Piaget aan de oude plas bij 

 Kralingen gevangen , dat ik tot deze soort meen te moeten 

 brengen. Misschien is zij nog op vele andere plaatsen in ons 

 land aangetroffen , maar om hare overeenkomst in kleur met 

 Virens, niet bemagtigd. 



4. Miris calcaratus Fall. 



Plaat 11, fig. 5. 



Fall. Hem. Suec. I, p. 131, 5. — Diirm. Handb. II, 265, n» 2. — 

 Amyot et Serv. Hém. p. 278, 2. — Hahn, TI', ƒ. I, p. 15, t. 2, f. 8, — 

 Kirschb. Cap.s. p. 33, n° 4. — Flor, Rh. Livl. I, p. 421. — Douglas and 

 Scott, Brit. Hem. p. 286, n" 3. 



Lengte 6 — 8 mm. — Dadelijk herkenbaar aan de kromme 

 stekels der achterdijen. Naar gelang der lengte smaller dan 

 de vorige; groen, bruingeel, nootkleurig of bruin. Kop matig 

 lang, met nog al uitpuilende oogen en een zwart langsgleufje 

 op het midden, dat nagenoeg tot het eind doorloopt. De basis 

 van den clypeus is zigtbaar. De sprieten zijn bij den ^ nagenoeg 

 zoo lang als het ligchaam, bij het $ iets korter; lid 1 iets 

 korter dan het halsschild, breed en sterk behaard, 2 meer dan 

 tweemaal langer dan 1 , 3 met 4 korter dan 2 ; de kleur is 

 meest vuilgeel of lichtbruin ; zoo 1 en 2 groen zijn , dan zijn 

 de beide laatste leden rood. De zuiger reikt tot aan de mid- 

 denheupen en is zwart aan de spits. Het halsschild is voorbij 

 de helft tamelijk grof gekorreld , heeft een geel opstaand mid- 

 dellijntje en dergelijke rigchelljes voor aan de zijden ; 2 of 4 

 bruine strepen loopen in de lengte over het halsschild , doch 

 niet bij groene voorwerpen. Het gekorrelde schildje heeft ook 

 een licht gekleurd langsstrcepje, als het bruin is. Het abdo- 

 men is van boven zwart, met groene of roode randen en 



