176 



Gen. 12. Phytocoris Fall. 



Dit geslacht laat zich uit de anderen gemakkelijk oadei'- 

 scheiden door de bijzonder lange en duune sprieten en zeer 

 lange achterpoot en. Het ligchaani is langwerpig of uitgerekt 

 ovaal met de zijden der dekschilden bijna over de gcheele 

 lengte evenwijdig. De kop is gewoonlijk een weinig nederge- 

 bogen, driehoekig, met de oogen zoo breed als hij lang is. 

 De oogen zijn zeer groot en uitpuilend , van boven gezien aan 

 den buitenkant cirkelrond, op zijde gezien eivormig. De sprie- 

 ten zijn langer dan het ligchaam, zeer fijn; alleen het V lid, 

 dat gewoonlijk zoo lang is als de kop met het borststuk, is 

 dikker dan de anderen; het 2" is zoo lang of iets langer dan 

 3 en 4 te zamen, het laatste is het kortste. De zuiger reikt 

 een eind voorbij de achterheupen. Het borststuk is van achte- 

 ren toegerond en naar voren veel smaller wordend, tamelijk 

 plat, doch naar voren afbellend en niet scherpkantig aan de 

 zijden, met twee dwarsplooijen voor het midden. Het schildje 

 middelmatig van grootte, driehoekig met eene vrij spitse punt. 

 Dekschilden bij een paar soorten zeer smal en lang, bij allen 

 van eene zeer ontwikkelde membraan voorzien. De vier voorste 

 pooten zijn slank en tamelijk lang, doch de achterpooten heb- 

 ben zeer lange en tevens van de zijde gezien zeer dikke dijen, 

 en scheeucn die bijzonder slank en langer dan deze zijn. 



Het geslacht is zeer natuurlijk , dosh de soorten hebben zoo 

 vele punten van overeenkomst, dat zij moeijelijk te onderschei- 

 den zijn. Hare woonplaats zijn boomen en heesters; men zegt 

 dat zij door middel der lange achterpooten springen, ik heb 

 dit echter niet gezien en twijfel er aan, omdat zij zoo gemak- 

 kelijk tot vliegen overgaan. 



Tabel der soorlcn. 



a. rood, geel ea bruin gekleurd h. 



II (I. grijs of gi'oenachtig gekleurd c 



