189 



geel, met bruine scheenspitsen en tarsen ; de acbterdijen vrij 

 dik, soms met rijen zwarte puntjes, de achterscheenen met 2 

 rijen zwarte stekeltjes. 



Deze soort is in het geheele land gemeen en overal zeer 

 veelvuldig in de duinen op wilde kool of mosterd; zij komt 

 van Junij tot in October voor. 



6. Lygus Chenopodii Fall. 



Plaat 13, fig. 7. 



Fall. Hem. Suec. 77, 1. — Woliï, Ie. Cim. p. 36, tab. 4, f. 36. — 

 Hahn, W. Ins. I, p. 202, tab. 33, f. 103 {Binotatus). — Flor, Rh. Livl. 

 I, p. 501. — Douglas and Scott, Brit. Hem. p. 325. 



Lengte 6 tot 7,5 mm. — Gelijkende op de vorige soort , 

 doch grauwer van kleur en onderscheiden door de teekening 

 op bet schildje en door de inplanting der sprieten. Langwerpig 

 ovaal, grauwgroen met grijze of zelfs witte beharing. Kop bol 

 op het voorhoofd, iets minder naar beneden gebogen dan de 

 vorige. Sprieten tegen de oogen aan ingeplant (bij Binotatus 

 niet zoo digt tegen den oogrand aan), veel donkerder van 

 kleur dan bij den voorgaanden. Op den schedel dikwijls 2 

 bruine streepjes. Zuiger lichtgroen met bruine spits en donker- 

 groen einde van het V lid, reikt tot aan de middenheupen. 

 Borststuk iets korter dan bij de voorg. soort en minder op- 

 loopend naar achter, bruinachtig groen, glanzig, soms met 2 

 kleine donkere vlekjes op de achterhelft. Schildje met 2 van 

 elkander afgebogen kleine bruine streepjes, die echter ook wel 

 eens ontbreken, vooral bij het wijfje. Op de dekschilden is de 

 buitenrand van het corium onder den zeer smallen zwarten 

 zoom, en tevens de cuneus iets lichter en glanziger van kleur, 

 dan het overige ; het corium naar de spits toe donkerder , 

 soms in langsstrepen. Membraan iets donkerder grauw dan de 

 dekschilden met vuilgele aderen, die aan het eind der kleine 

 cel een bruin verdikt punt vertoonen. Abdomen aan de boven- 

 zijde zwart met grauwgroene randen. Pooten groen met geel- 

 achtige heupen; de dijen met rijen bruine stipjes besprenkeld, 



