200 



cuneus niet raken, maar wel den achterrand; deze vlekken 

 breiden zich soms zoo zeer uit, dat er weinig van de grond- 

 kleur meer overblijft (var. laleralis en marginatus)] cuneus roud 

 met een zwart vlekje aan den buitenrand. Membraan rook- 

 kleurig, de zwarte cellen omzoomd met gele aderen. Voor- 

 pooten rood, middenpooten roodbruin, achterpooten bruin met 

 gele basis der dijen. 



Eene niet bijzonder zeldzame soort, gevangen bij Utrecht 

 door Dr. van Hasselt en den heer Six , op Walcheren door 

 den heer Gerlach, te Katwijk door den heer de Graaf , te Was- 

 senaar en Scheveningen in Julij door mij. De var. Lateralis 

 werd te Katwijk op walstroo aangetroffen door den heer de 

 Graaf en bij Amersfoort door den heer Six. 



17. Lygm vuineralm Wolff. 

 Plaat 14, fig. 3. 



Panz. Fn. Germ. (Wolff) 100, "21 — Fall. Hem. Suec. p. 87, 22. (Dal- 

 manni). — Hahn, W. Ins. I, p. 210, pi. 34, fig. 108 {Dalmanni). — 

 Flor, Rh. Livl. I, p. 549 (eodein nom.). 



Lengte 3 tot 4 mm — Zeer na aan de voorgaande verwant. 

 Ovaal, het wijfje iets breeder dan de man, grauw- of groen- 

 achtig geel, met goudgele of zilverachtige haartjes bekleed. 

 Kop verticaal, zeer weinig bol, daardoor van boven gezien 

 breed en kort; oogen overmatig uitpuilend, grijs. Zuiger aan 

 de spits bruin. Sprieten ongeveer | der lengte van hetligchaam, 

 roodachtig geel met de uiteinden der leedjes bruin; het laatste 

 geheel bruin. Lid 2 is | langer dan de beide volgenden te 

 zamen, bij den i zoo dik als het V lid en overal van gelijke 

 dikte , bij het $ aan de basis dunner dan aan de spits. Borst- 

 stuk met 4 zwarte vlekjes, 2 aan den voorkant achter den 

 witten zoom (zij blijven wel eens weg, doch verlengen zich 

 ook wel tot 2 langsstreepjes en in het laatste geval is op den 

 kop mede eene zwarte langsstreep te zien) en 2 aan de schou- 

 ders. Schildje geel met zwarte basis of zwart met eene hart- 

 vormige gele vlek aan de spits. Dekschilden met zeer fijnen 



