212 



Itj. _ Woltr, Ic. Cim. i>. lU, tab. 11, f. 108. — Hahii, W. Ins. III, 

 p. 10, pi. 76, f. '235 (volgens Herr. Scliaefler niet zuiver van gelijkenis). — 

 Flor, Rh. Livl. I, p. 467. — Douglas and Scolt, Brit. Hem. p. 366, 

 pi. 12, f. 1. 



Lengte 5 mm. — Langwerpig, tamelijk smal, niet zeer 

 glanzig zwart. Kop van boven gezien breed driehoekig, van 

 voren gezien vijfboekig, glanzig; oogen sterk uitpuilend, bruin- 

 zwart. Sprieten ter lengte van | van het lijf, slank, aan de 

 spits niet veel smaller dan aan het 2^ lid. Lid 1 langer dan 

 de kop, roodgeel met zwarte basis en fijn zwart bandje aan 

 de spits, 2 langer dan 3 met 4 te zamen, een weinig verdikt 

 naar het einde, even als 3 en 4 zwart. Zuiger aan basis en 

 spits zwart, in het midden bruinrood, reikend tot de midden 

 heupen. Halssehild iets langer dan aan den voorraud breed, 

 met den achterrand ietwat concaaf, door eene plooi in twee 

 deelen gedeeld; het T met evenwijdige zijranden, bezet met 

 vele opstaande witte haren, het 2" naar boven en naar de 

 zijden verbreed, minder met haren bezet. Van boven bezien 

 schijnen dus de zijranden hoekig iugebogen. Schildje driehoekig 

 met eene dwarsgleuf achter den voorrand. Deksehilden zwart; 

 eene langwerpig driehoekige gele vlek aan de basis van het 

 corium, door een zeer fijn zwart lijntje afgescheiden van den 

 gelen zoom des buitenrands; cuneus zwart, doch met een geel 

 dwarsbandje aan de basis en de uiterste spits weder geel. 

 Membraan zeer donker met een wit dwars vlekje tegen de spits 

 van den cuneus en daaraan grenzende witte ader; het overige 

 gedeelte der aderen zwart. Pooten geel met de achterhelft der 

 dijen roodachtig en soms met een bruinen veeg aan de binnen- 

 zijde daarvan in het midden; spits der achterscheenen en laatste 

 lid der tarsen bruin. 



In Mei en Junij is deze soort op sommige gronden niet 



Scott zijn hem ia zijne opvatting gevolgd Evenwel blijf ik bij het gevoelen dat 

 Fabricius onze soort, als de algemeenste, bedoeld heeft en dat de Geer ook geene 

 andere kende ; hij zou toch anders wel den vresmden vorm van kop en borststuk 

 vermeld hebben. Overigens heeft de nieuwe Flavomaculatus een gezwollen kop, eeu 

 vooraan ingeregeu onbehaard halssehild en past in het geslacht Globiceps Latreille , 

 doch onze inlandsche FlavoMtaim past er niet in , ofschoon Ficber hem er in plaatst. 



