218 



individuen. Cuneus witachtig met zwarte spits. Membraan 

 berookt. Pooten grauw of vuilwit; bij den man alle dijen 

 donkerbruin, bij het wijfje alleen de achterdijen bruin gevlekt. 

 Buik bij <? zwart, bij ? roodbruinachtig geel. 



Deze soort is niet zeldzaam in Junij en Julij in de duinstre- 

 ken op Salix repens; zij werd bij Scheveningen door de heeren 

 de Graaf en Six aangetroffen , bij Overveen door den heer 

 Ritsema en bij Wassenaar door mij zelven. Ook ontdekte en 

 ving haar de heer Heylaerts in de omstreken van Breda. 



37. Lygus rugicollis Fall. 



Fall. Hem. Stiec. 1, p. 79, 6. — Herr. Sch. W. Ins. 111, p.SO, pi. 98, 

 f. -299. — Flor, Rh. Livl. I, p. 537. 



Lengte 5 of 5,5 mm. — Zeer langwerpig, papegaaigroen, 

 na den dood op kop, borststuk en den zoom der dekschilden 

 geel, bijna zonder glans en onbehaard. Kop kort en breed, 

 weinig vooruitstekend , met scherp afgesneden achterrand. Oogen 

 tamelijk klein , grijs of zwartachtig. Sprieten ter lengte van | 

 van het ligchaam , slank , groenachtig geel ; het V lid somtijds 

 zwart aan de basis, de laatsten naar het bruine trekkend. 

 Zuiger lichtgroen, aan de spits zwart, reikend tot de midden- 

 heupen. Borststuk vrij breed en kort, aan den voorrand breeder 

 dan de helft van den achterrand, weinig oploopend, met eene 

 gegolfde gleuf voor het midden ; het gedeelte daarvoor bultig 

 en nog al glanzig, het gedeelte daarachter dof en in de dwarste 

 lijn gestreept. Schildje met eene regte gleuf niet ver van de 

 basis en daarachter ook fijn dwarsgestreept. Dekschilden en 

 cuneus groen ; membraan ongekleurd met groene aderen en 

 eene hoornvlek in de groote cel. Pooten lang en slank, groen 

 of geel; het laatste lid der tarsen bruin. 



Deze soort werd in Junij door Dr. Piaget bij Rotterdam 

 (Jaflfa) gevangen , voorts door den heer Ritsema den 2'*'° Junij 

 op ter Schelling, in Junij in het Bloemendaalsche >bosch en in 

 Aug. bij Leyden, eindelijk door mij in Julij bij den Haag. 



