235 



tot do achterheupen. Borststuk schier niet langer dan de kop 

 en zelfs aan den achterrand niet breeder dan deze met de 

 oogen, van voren naar achteren zeer weinig verbreed, zonder 

 knobbeltjes of dwarsgleuf, glanzig zwart, doch naar achteren 

 bestippeld. Schildje zwart niet een' bruinen gloed , tamelijk 

 klein. Dekschilden bij onze voorwerpen zeer kort, zonder af 

 gescheiden clavus, zonder membraan en eigenlijk ook zonder 

 cuneus, doch aldaar naar beneden gebogen; hun achterrand is 

 rond. Zij zijn in het midden bruinachtig zwart , met een 

 bruinen gloed, aan de basis breed, aan den buitenrand smal 

 lichtgrijs; ter plaatse waar men de cuneus ver/. acht, staat in 

 dit grijs een rond zwart vlekje. Achterlijf glanzig zwart. Poo- 

 ten met zeer dikke en breede achterdijen, tot aan de knie 

 bruinzwart , verder vuil bruinachtig geel , de scheeuen met 

 zwarte stekeltjes , de tarsen met het laatste lid en de klaauwtjes 

 zwart. 



Van deze merkwaardige soort ving de heer C. Ritsema Cz. 

 op het eiland Vlieland den 31"™ Mei 1873 drie exemplaren 

 op zandgrond. Gelijk de naam aanduidt en de dikke achter- 

 dijen doen vermoeden, maken deze dieren kleine sprongetjes, 

 als zij verontrust worden. 



Gen. 14. Dicyphus Fieb. 



Dit geslacht is voornamelijk gekenmerkt door de lengte van 

 den kop achter de oogen. De kop is sterk gebogen, bijna 

 hoekig, zoodat het aangezigt verticaal staat en de schedel 

 horizontaal ; van boven gezien is het gedeelte achter de oogen , 

 de hals als ik het zoo noemen mag, langer dan het voorste 

 gedeelte. De sprieten zijn niet bijzonder lang, doch slank, 

 het r lid korter dan de kop, het tweede 2| ninal langer 

 dan het eerste. Het borststuk is vrij lang en smal en wordt 

 door eene groef in twee deelen verdeeld, waarvan het eerste 



