240 



elk bijoog: afzonderlijk van het naastbij zijnde zamengestelde 

 oog. De sprieten staan aan de zijden van den kop op een klein 

 wratje voor de oogen , zijn nimmer langer dan het ligchaam en 

 hebben vier leedjes, waarvan het tweede het langste is en de 

 beide laatsten gewoonlijk niet dunner zijn dan dit. De zuiger 

 heeft drie leedjes (bij Microjihysa duidelijk vier) , waarvan het 

 tweede het langste is. Bij de ware Anthocoriden is hij lang, 

 regt naar achteren uitgestoken en reikt tot aan de achterheu- 

 pen, doch bij Microphysa is hij, ten minste bij de wijfjes ge- 

 bogen en gekromd, even als bij de Reduvien; bij Acanihia ziet 

 men een spoor van eene gleuf aan de keel , waarin een gedeelte 

 van den zuiger zou kunnen geborgen worden. De prothorax 

 is aan de voorzijde niet veel breeder dan de kop, doch loopt 

 naar achteren breeder uit en heeft gewoonlijk op den rug nog 

 eene d warsinsnijding in het midden. Het schildje is driehoekig, 

 niet langer dan de kop. De dekschilden bestaan, wanneer zij 

 geheel ontwikkeld zijn , 't geen dikwijls het geval niet is , uit 

 corium, clavus, cuneus en membraan; wel heeft de al te scherp 

 onderscheidene Fieber, die ook de wetenschap met een verba- 

 zend groot aantal genera heeft bemoeijelijkt , ons medegedeeld 

 dat de cuneus bij deze familie slechts schijnbaar bestond en 

 dat in de dekschilden der Anthocoriden een zeer bijzonder 

 stuk, door hem Embolium genoemd *), aanwezig is, doch 

 microscopisch onderzoek heeft mij geleerd dat de vleugels bij 

 Anthocoris volkomen gevormd zijn als bij Capsus , met uitzon- 

 dering van de cellen in de membraan en dat het zoogenaamde 

 tusschenzetsel of embolium niets anders is dan de costa, die 

 hier wat dikker is dan bij de Phytocoriden. In de membraan 

 zijn vier afzonderlijke plooijen, die men wel eens voor aderen 

 kan aanzien of er is aan de basis in het midden eene soort 

 van kleine, weinig scherp begrensde cel aanwezig, van welke 

 twee aderen naar de rigting van den buitenrand loopen. 



Het achterlijf heeft bij het mannetje zeven ringen, bij het 



1) «Halbdecken mit Embolium, hiedurch scheiubar eiu Cuneus gebildet «Dr. F. 

 X. Fieber, Die europiiischen Hemiptera, Heteroptera p. 24. 



