. 260 



twee spitse doorntjes staan. De oogen rond, niet groot, maar 

 sterk naar de zJJden uitpuilende. De sprieten zijn weinig langer 

 dan de kop met de oogen breed is ; zij bestaan uit vier leedjes , 

 wier inplantingssteel uiterst fijn, en wier tweede lid bet langst 

 is; de spits van bet 4" of laatste lid is kegelvormig, scbijnbaar 

 in bet overige gedeelte van dat lid ingestoken en met zilver- 

 witte kaartjes bekleed. De zuiger is middelmatig van dikte 

 en reikt bij de eene soort tot aan de middenbeupen, bij de 

 andere daarover been; onder den kop is bij in eene gleuf in- 

 gesloten, welke zicb van daar over de borst uitstrekt en op 

 bet abdomen nog als fijne lijn zigtbaar is. Het borststuk veel 

 breeder dan lang, met de voorboeken scbuin vooruitstekend en 

 de zijranden liervormig toegerond; over den rug loopen vier 

 verbcvene langslijnen , waarvan de buitensten korter zijn dan 

 de binnensten. Scbildje gelijkzijdig drieboekig met opgebeven 

 zijranden en spits. Dekscbilden iets korter dan bet acbterlijf, 

 welks zijden zij onbedekt laten, behalve aan de basis waar zij 

 over de zijranden been reiken; de cuneus ontbreekt, docb 

 clavus, corium en membraan zijn voorbanden, zelfs is de laatste 

 vrij groot. Zij heeft vier langsaderen, die door kleine dwars- 

 aderen tot eene soort van netwerk verbonden zijn. Er zijn 

 vleugels aanwezig, wanneer de dekscbilden geheel uitgegroeid 

 zijn, 't geen echter niet bij alle voorwerpen het geval is. Wan- 

 neer zij onvolkomen uitgegroeid zijn, ontbreken bun de clavus 

 en de membraan. De pooten zijn niet lang, maar ook niet 

 gezet; de voorbeupen zijn alleen maar door den gleuf van den 

 zuiger van elkander gescheiden , docb de midden en achterpoo- 

 ten staan zeer wijd van een. Het achterlijf is zeer breed, bijna 

 cirkelvormig, het zesde segment is aan het einde door eene 

 spleet ingekeept. 



In vergelijking met Duitschland en vooral met de Russische 

 Oostzee-provincien bezitten wij zeer weinig soorten van dit ge- 

 slacht , van welke onevenredigheid naar mijne meening de 

 oorzaak moot gezocht worden daarin, dat de Aradi gewoonlijk 

 buizen onder de schors van doode of stervende hoornen; die 

 men bij ons slechts zelden in de bosscheu aantreft. 



