269 



rijen van mazen en zijn een weinig naar boven opgewipt. Op 

 de dekschilden zijn de rigchels om bet middenveld mede vrij 

 hoog, zoodat dit komvormig is uitgediept; het heeft 4 langs- 

 rijen van mazen, zeer onregelmatig; het zijdeveld zakt schuin 

 naar het randveld toe en er bestaat geen rigchel tusschen deze 

 beiden; het laatste heeft voor en achter twee rijen celletjes, 

 in het midden slechts eene. Aan de pooten zijn de heupen 

 vuilgeel, de dijen en tarsen vrij donker bruin en de scheenen 

 lichtbruin of vuilgeel. 



De heer Six vond deze soort meermalen tusschen gras bij 

 Utrecht en Driebergen. Zijne voorwerpen werden door ons 

 eerst gedetermineerd als Enjthrophlhalma Germ. , daarna als 

 P'dicornis H. Sch. , nu eindelijk na kennisneming van de geheele 

 literatuur over het genus ontwijfelbaar als Crassicornis Fall. 

 Bij Gorkum werden 5 exemplaren dezer soort aangetroffen en 

 voor mij opgevangen door Jhr. Dr. Everts. Bij de afbeelding 

 van Herrich Schaeffer is er geene beschrijving gegeven en de 

 afbeelding zelve is veel te slecht om er een insect naar te 

 bestemmen; ja, zelfs komt het mij twijfelachtig voor of er wel 

 eene soort D, pilicoruis in werkelijkheid bestaat. 



2. Diclijon. sirichnocem Fieb. 

 Plaat 22, fig. 8. 



Fiebor, Ent. Monofjr, p. 95, ipS, taf. .S, f. 't— 7. — Donglas and Scott, 

 Brit. HcDi. p. 250. 



Lengte 3,5 mm. — Ik meen te kunnen volstaan met de 

 punten van onderscheid op te geven tusschen deze soort en de 

 voorgaande. Sirichnocera heeft de sprieten met korter haren 

 bezet, die naauwer aansluiten; ook zijn de beide eerste leedjes 

 op dezelfde wijze behaard als het derde en even dik, zoodat 

 zij daarmede een geheel schijnen uit te maken. De zijranden 

 van het borststuk loopen ronder toe, zonder hoeken, en hun 

 netwerk bestaat slechts uit 2 rijen mazen, niet uit 3 of 4. 

 Het borststuk is op den rug iets bultiger. De dekschilden zijn 

 wel even lang, maar hun corium is korter en dus de vorm 



