270 



der membraau andei'S; hun netwerk is grover en de zijrand is 

 naar achteren breeder. 



Een enkel inlandscli voorwerp is mij bekend, door den heer 

 A. van den Brandt te Venlo gevangen. 



Gen. 2. Monantiha St. Farg. et Serv. 



Ik voeg in dit geslacht de Orthostireu en Monanthien bijeen, 

 om hiervoren reeds opgegeven beweegreden. Dien ten gevolge 

 moet de algemeene beschrijving van het genus aldus luiden : 



De kop is breed, min of meer vierhoekig en op het voor- 

 hoofd met doorntjes gewapend. De oogen zijn middelmatig, 

 bij eene enkele soort zeer groot, steeds bolrond. De sprieten 

 zijn iets korter dan de helft van het ligchaam; de 2 eerste 

 leedjes zijn zeer kort, het derde veel langer, doch tevens veel 

 smaller, het 4' weder dikker en spoelvormig, gewoonlijk be- 

 haard. Aan de inplanting der sprieten is een kort, somtijds 

 echter zeer puntig stekeltje bemerkbaar. De zuiger ligt tus- 

 schen 2 hoog opstaande netplaten en reikt tot op de borst. 

 Omtrent het borststuk valt wegens de soortgelijke verschillen 

 niet veel meer te zeggen dan 't geen reeds in de beschrijving 

 der familie gezegd is. De dekschilden zijn niet altijd geheel 

 ontwikkeld, maar reiken toch altijd over den anus heen; zijn 

 zij niet geheel ontwikkeld, dan hebben zij eene andere gedaante 

 en gelijken in omtrek op die der kevers ; hun naad loopt dan 

 regt tot het einde door en zij slaan dus ook niet over elkander 

 heen. De vleugels ontbreken meer dan dat zij voorhanden 

 zijn. De pooten zijn slank, middelmatig van lengte. 



Overzigt der soorten. 



1 (16). De dekgchildcü slaan met tte membraan over elkandei' 



been. 



2 (3). Sprieten kot-t en bijna ovei-al even dik* 



Sp. 1. Coslata F. 



