275 



Deze soort is door verschillende personen op verscheiden 

 plaatsen aangetroffen, waarvan de lijst volgt. De schrijvers 

 beweeren dat zij op vergeet-mijniet (Myosotis) leeft, 't geen 

 bewaarheid is doordien de heer Groll haar bij Haarlem op eene 

 soort van dat plantengeslacht waargenomen heeft. — Bij Utrecht 

 in Mei, Six; bij Rotterdam, Snellen; in het Overraaassche 

 land, Piaget; bij Rijnsburg in Augustus en op de Gliphoeve 

 in Mei en Augustus aan eenen slootkant , v. Vollenhoven. Zon- 

 derling is het dat de heer Ritsema ze te Leyden in Maart in 

 nesten van zangvogels aantrof. 



4. Monanihia Wolffii Fieb. 



Plaat 9, fig. 7. 



Fieber, Ent. Monogr. p. 86, n» 30, pi. 7, f. 22—24. — Wolff, Icon. 

 Cim. p. 130, t. 13, f. [Uab {Ac. Echii). — Herr. Sch. Wam. Ins. IV, 

 p. 14, lab. H4, f. 300 {Echii). — Flor, Rh. Livl. I, p. 352. 



Lengte 3 of 3,5 mm. — Gelijkt op de beide vorigen, doch 

 is terstond te onderscheiden door den zwarten rug met grijze 

 randen van den thorax. 



De geheele kop is zwart en heeft geen doorn tj es. De sprie- 

 ten zijn weder vrij lang en slank, als bij de laatste soort, doch 

 hunne beide eerste leedjes zijn zwart, het 3" rood, aan de 

 spits iet of wat knodsvormig, het 4^ zwart, spoelvormig. Rug 

 van den thorax grof gekorreld, zwart, de rigchels vuilwit, de 

 middelste doorloopend, de zijdelingschen eerst digt bij het uit- 

 steeksel beginnend. De halskap breed maar kort, lichtgrauw 

 even als de gezwollen zijranden en de processus. Dekschilden 

 grauw; het middenveld iets lichter met twee zwarte plekken 

 op de plaatsen als bij de vorige soort, doch grooter en duide- 

 lijker; de membraan bestaat uit grove mazen; haar zoom en 

 het geheele randveld uit nog iets grover mazen met afwisselend 

 grauwe en zwarte aderen, 't geen zeer sierlijk staat. Heupen 

 en dijen zijn zwart; de scheeuen en het V lid der tarsen zijn 

 rood, het 2^ zwart. 



Alleen op het duin werd deze soort aang^etroffen , de heereu 



