279 



Lengte 1,5 mm. — Zeer sterk gelijkend op de vorige en 

 slechts bij vergelijking te onderscheiden. Zij is kleiner en 

 vooral korier. De kleur is dezelfde. De kop is aan de onder- 

 zijde door de bucculae rond en niet opgewipt, hoekig in pro- 

 fiel; de doorntjes op den schedel zijn korter. De sprieten zijn 

 veel donkerder van kleur, meer bruin dan rood. De thorax is 

 naar voren eigenlijk smaller dan bij Ni'grina, doch de breedte 

 der zijranden doet dit weinig in het oog loopen; ook is de kap 

 iets langer. Het grootste verschil bestaat in de dekschilden, 

 wier middenveld aan den buitenrigchel S-vormig gebogen is, 

 welke bogt ook eigen is aan het geheele zijdeveld. Zij hebben 

 bovendien veel grover mazen dan Nigritia, vooral op de membraan. 



Het blijft echter altijd twijfelachtig of dit wel eene zelfstan- 

 dige soort is en niet eer eene verscheidenheid. De meeste be- 

 schrijvingen en figuren kunnen ons niet helpen in de oplossing 

 van dit vraagstuk; zij zijn te onvolledig en te slecht. Moiian- 

 tliia testacea H. Sch. van de naamlijst is deze zelfde soort. 



Zij werd in Augustus aan de Bildt door den heer Six aan- 

 getroffen en in hetzelfde jaargetijde door mij op de Gliphoeve. 



B. Soorten bij welke de dekschilden niet over elkander staan. 



9. Monanthia cervina Germ. 

 Plaat 9, fig. 11 en Ha. 



Germar, Fatina Ins. Eur. 18, f. 22. — Herr. Sch. Wanz. Ins. IV, p, 

 26, pi. 118, f. 375. — Fieber, Ent. Mon. p. 48, n" 2, pi. 4, lig. 1—3. 

 — Flor, Rh. Livl. I, p. 341. — Doiiglas and Scolt, Brit. Hem. p. 262, 

 pi. 9, fig. 7. 



Lengte 2,5 mm. — Tamelijk breed ovaal ; geelachtig grauw 

 met de aderen van het netwerk slechts weinig donkerder. De 

 kop bruin, kort, met 2 divergerende lange stekels en voor 

 ieder oog een korter doorntje. De sprieten zijn rood, behalve 

 de spits van het 3^ lid en het geheele vierde, welks top met 

 zilverwitte haartjes dik bezet is; ook is het eerste lid donker- 

 der dan de overigen ; in het geheel zijn de sprieten in lengte 



