S82 



De dekschilden zijn langwerpiger dan bij de vorige en vooral 

 is de uiterste spits uitgerekt; het middenveld is iets breeder, 

 daarentegen het zijdeveld, ten minste naar achteren toe smaller; 

 het randveld is smal en bestaat slechts uit eene rij mazen , 

 behalve aan de uiterste voorlap. De pooten zijn geheel grauw- 

 achtig geel, behalve het laatste lid der tarsen dat zwart is. 



Deze soort werd in September door mij bij Heemstede ge- 

 vangen en bij Utrecht en Driebergen door den heer Six, door 

 ons beiden bij den Haag, in Junij door mij bij Velzen en in 

 April door den heer Heylaerts bij Breda. Ook bezit 's Rijks 

 Museum een voorwerp vroeger door den heer de Haan in 

 Holland aangetroffen. 



Geu. 3. Campylostira Fieb. 



Langwerpig ovaal en in het algemeen sterk op vele soorten 

 van het vorige geslacht gelijkende en daarmede overeenkomende 

 in den vorm der sprieten en pooten en van den zuiger , alsmede 

 in het bezitten van drie langsrigchels op den thorax, doch ver- 

 schillend in de volgende opzigten. Aan het borststuk ontbreekt 

 de halskap en de voorrand is naar achteren hol, in plaats van 

 naar voren bol te zijn; het middenveld der dekschilden loopt 

 zonder afscheiding door tot aan de spits, waar zij in het rand- 

 veld overgaat; zoodat de vleugel uit niet meer dan 3 velden 

 schijnt te bestaan, een smal randveld aan den voorrand, een 

 ietwat breeder zijdeveld, daarmede evenwijdig, en een derde 

 veld, dat uit middenveld en eind veld zamengesteld is. 



Slechts eene soort van dit geslacht is in Nederland waarge- 

 nomen. 



Camp. vcrna Fall. 



Plaal 10, lig. 3. 



Fallèn , Hem. Suec. p. 147, 9. — Herr. Sch. Wanz. Ins. IV, j). 61, 

 lab. 1-27, fig. 308. — Fieb. Ent. Mon. \). 45, tal). 3, 1. 38. — Douglas 

 and Scolt, Brit. Hem. p. 258. 



