294 



toonen geene witte vlekjes op het corium. De membraan 

 is dof zwart met eenigermate glanzige zwarte aderen, eene lich- 

 tere spits en twee zeer kleine bruinachtig witte stipjes tegen 

 de eerste ader van buiten af. De pooten zijn veel lichter geel; 

 de basis der heupen, de spits der scheenen en het laatste 

 tarsenlid zijn zwart. 



Het zou kunnen wezen dat deze soort niets dan eene ver- 

 scheidenheid der vorige ware, gelijk Flor en na hem Douglas 

 en Scott schijnen te meenen; Fieber daarentegen deelt die 

 meening niet. 



Een voorwerp in mijn bezit werd door den heer Heylaerts 

 in Mei aan de Schelde bij Bergen op Zoom bemagtigd. 



3. Salda saltaloria L. 



Plaat 17, fig. 4. 



Linn. S. N. Etl. 13, 729, 93. — Fabr. S. Rh. 115, 13. — Fail. Hem. 

 Suec. I, p. 73, 3. — Burm Hatidh. II, |). 216, n" 3. — Am. Serv. Hem. 

 |i. 405, n° 2. — Ilahn, W. Ins. II, t. 55, f. 167. — Panz. D. Ins. II, 

 92, 13. — Wollï, 7c. Cim. p. 77, t. 8, f. 74.— Flor, Rh. Livl. 713.— 

 Donglas and ScoU , Rrit. Hem. p. 522. 



Lengte 3 — 4 mm. — Dof zwart, met microscopische haartjes 

 bedekt, ovaal. Kop minder breed dan bij de vorige soorten; 

 sprieten korter dan de helft van het ligchaam; hun eerste lid 

 aan de binnenzijde geelbruin, aan de buitenzijde zwart; de 

 overigen zwart. Borststuk met rond gebogen zijden en diep 

 naar voren ingebogen achterrand. Schildje met een' dwarsnaad 

 over het midden. Dekschildcn zwart met eenige witte vlekjes ; 

 bij fraai geteckende voorwerpen staat een langwerpig vlekje op 

 den clavus even voorbij het midden ; op het midden van het 

 corium scheef naast elkander twee oogvorraige vlekken met 

 zwarte pupillen, daarnaast een witte vlek aan den rand, en 

 eindelijk aan de spits een langwerpig bijna vierhoekig vlekje. 

 De membraan is geelachtig wit met grijsbruinen rand en bruine 

 aderen; tusschen deze eene rij bruine streepjes en aan den 

 rand een zwart vlekje. Somtijds echter is van al deze versie- 



