310 



2. Harpacinr ainnilafus L. 



Linn. S. N. 5e ed. p. 495, 71. — Fall. Mon. Cim. 1-20, ± — Fabr. 

 S. Rh. 271 , U. — Panz. Faun. Germ. 88 , f. 2:3. — WuKV, Ie. Cim. p. 81 , 

 lab. 8, f. 78. — Hahn, W. Ins. II, p. 22, tab. 40, f. 128. — Flor, 

 Rh. Livl. I, p. 683. 



Lengte 12 mm. — Zwart met bloedroode versierselen , geheel 

 met zachte opstaande zwarte haren bezet. Sprieten zwart , 

 langer dan bij de voorgaande soort ; een tiisschenzetsel aan de 

 basis van bet 3" lid. Het halsje is korter dan bij I'cdcfilris en 

 aan den voorkant meer gezwollen. Het halsscbild heeft uit- 

 staande puntjes op zijde van den voorrand en is aan den ach- 

 terrand tweemaal zoo breed als tusschen die puntjes. Dekschil- 

 deu altijd volgroeid en de zwarte membraan zeer groot. De 

 spits van het schildje niet opgewipt. De opgewipte zijden van 

 het abdomen bloedrood en zwart geblokt. Pooten zwart, be- 

 halve het grootste gedeelte der scheenen en twee breede ringen 

 om de voor- en achterdijen, die bloedrood zijn. 



Van deze fraaije soort zijn door den heer Heylaerts eenige 

 voorwerpen aangetroffen in het Ulvenhoutsche bosch bij Breda. 



Gen. 4. Na bis Latr. 



Dit geslacht heeft even als het eerste den zuiger van vier 

 leedjes, doch wat de gedaante betreft, sluit het zicli veel nader 

 bij het voorgaande aan. 



De gedaante van het ligchaam zonder den koj) is langwerpig 

 ovaal, voor een groot deel met evenwijdige zijden. De kop is 

 vrij lang, zonder de oogen smal, met een voor deze familie 

 zeer kort halsje , dat bovendien dikwijls onder den voorrand 

 van het halsschild ternj:getrokken wordt. De oogen zijn zeer 

 sterk uitpuilend, de bijoogjes digt bij elkander geplaatst, niet 

 zoo zeer achter dan wel tusschen de oogen. Sprieten ter we- 

 derzijde op een knobbeltje ingeplant halverwege tusschen de 

 oogen en de spits van den kop, zeer slank draadvormig; lid 



