318 



jaar onder heideplanten en op gras in den omtrek van Breda 

 en met name in het Liesbosch gevangen door den heer Heylaerts. 



Gen. 5. Ploearia Scop. 



Van Scopoli ontving dit genus den naam van Ploearia (eigenlijk 

 schreef hij Ploiaria) tussehen 1785 en 88 ; Fabrieius gaf er in 

 1794 den naam van Geiris aan. De eerste benaming is dus 

 de oudste, doch, al ware zij dit niet, dan zou toch mijns in- 

 ziens de tweede naam vermeden moeten worden , omdat Gerris ook 

 gebruikt is om het geslacht aan te duiden dat wij met Fabrieius 

 en anderen Hydromelra noemen ; zoo ontgaan wij alle verwarring. 



Het is van de vorigen zeer gemakkelijk te onderscheiden 

 door de bijzonder lange voorheupen en de bestemming der 

 voorpooten, kennelijk niet voor den gang, maar alleen voor 

 het grijpen en vasthouden eener prooi. De beide insecten, 

 die tot dit afwijkende geslacht behooren, gebruiken dan ook in 

 het gaan de lange sprieten als voorpooten, waarop zij werkelijk 

 steunen, terwijl het ligchaam overigens tussehen de vier ach- 

 terpooten , wier knieën ver boven den rug uitkomen , hangt te 

 schommelen. 



Ligchaam zeer smal; kop en borststuk slechts een vijfde 

 gedeelte der geheele lengte uitmakende. Kop l korter dan 

 het borststuk met een bol opgezetten hals, die door eene d wars- 

 gleuf van den eigenlijken kop afgescheiden is. Geen bijoogjes ; 

 oogen sterk uitpuilend met grove facetten; daarvoor de dikke 

 grondknobbels der sprieten en geen uitsteeksel daartusschen. 

 Zuiger kort en dik, tot tussehen de voorheupen reikend, van 

 3 leedjes. Sprieten zeer dun, haarvormig, langer dan het 

 ligchaam , met een tusschenleedje aan de basis van lid 1 ; de 

 beide laatste leedjes te zamen slechts half zoo lang als het 

 tweede, 3 driemaal langer dan 4. Borststuk slechts weinig 

 breeder achter dan aan den hals en iets langer dan breed. 

 Schildje vrij groot, doch door eene gleuf in 2 deelen verdeeld, 

 waarvan het voorste veel hooger ligt dan het andere en boven- 



