339 



Sprieten zeer kort van 3 leedjes, onder de oogen ingeplant, 

 het tweede lid met een uitsteeksel aan de bovenzijde. Zuiger 

 kort, prieravormig van 3 leedjes. Dekschilden en vleugels 

 ontwikkeld, de eersten uit clavus, corium en membraan be- 

 staande. Buik eenigzins gekield. Voorpooten tot grijpen ge- 

 schikt, zonder klaauwtjes, achterpooten niet tot zwemmen in- 

 gerigt, met twee klaauwtjes aan den tars. De spits van het 

 achterlijf draagt twee uitgeholde lange platen, die tegen elkander 

 sluiten en zoo eene holle buis vormen. 



Over deze buis is eenig verschil van inzigt bij de geleerden, 

 waarover men kan naslaan Flor, Rhynch. Livlands p. 760 vlg. 

 Naar mijne meening moet men het meest geloof hechten aan 

 hetgeen Léon Dufour en Burmeister op grond van zoatomische 

 onderzoekingen voor waar verklaren. De buis is dan een 

 ademhalings-toestel , die het dier vergunt te ademen ook wan- 

 neer het in het slijk bedolven ligt. 



Want de dieren dezer familie leven in het slijk der slooten 

 en poelen , en kruipen over dag tusschen de wortels der water- 

 planten rond. Des nachts en in de schemering vliegen zij dik- 

 wijls uit het water en zelfs in de allereerste fraaije voorjaars- 

 dagen ook wel midden op den dag (even als vele waterkevers), 

 waardoor het geschiedt dat men hen wel eens op landwegen 

 aantreft, waar zij echter eene zeer onbeholpen figuur maken. 



Er zijn in deze familie slechts twee geslachten inheemsch 

 waarvan de eene JSepa van de andere Ranatra verschilt door- 

 dien het ligchaara van boven zeer plat is en de voorheupen 

 veel korter zijn dan de voordijen. 



Gen. 1. Hepa L. 



Ligchaam zeer plat, ovaal, aan den voorkant als afgesneden 

 en voorbij het midden het breedst. Kop kleia, plat vooruit- 

 stekend, tot aan de oogen in het halsschild gedoken, in het 

 midden met een langsrigchcltje. Oogen vrij groot, grof van 

 netwerk, naar boven uitpuilend. Sprieten in de rust achter de 



