347 



bezet; tarsen van 2 leedjes, aan de spits zonder klaainvtjes. 

 De insecten van dit geslacht zwemmen uilmuntend, vliegen 

 des nachts, een enkele maal ook wel op den dag en zijn zeer 

 roofzuchtig. Loopen kunnen zij niet en trachten dus door 

 springen het water weder te bereiken, wanneer zij er toevallig 

 zijn uitgekomen, 



1. Nolonecla cjlauca L. 



Plaat -20, fig. 2 en ta. 



Linn. S. N. Il]" etl. 712, 1. — Fabr. S. Rh. 102, 1 , 2 et 3. — 

 Tanz. Fn Germ. 3, f. 20. — Rösel, Ins. Bel. III, pi. 27. — De Geer, 

 Méin. vertal. v. Goeze, D. lil, p. 250 vlgg. pi. 18, f. 16—28. — Bumi. 

 Handb. Il, 190. — Fieber, FUujnchotofjr. p. 49, 3. — Flor, Rh. Livl.l, 

 p. 772. — Doiiglas and Scott, Brit. Hem. p. 587, pi. 20, f. 4. 



Lengte 15 mm. — Zwart met den kop en het voorborststuk 

 vuilwit; beide zijn glanzig, glad en onbehaard; de groote 

 oogen zijn zeer glanzig bruin. Onder het achterste gedeelte 

 van den prothorax schijnt dikwijls het schildje door, dat flu- 

 weelachtig zwart is. De dekschilden zijn of vuilgeel of licht- 

 bruin, zelfs bij eene variëteit bijna zwart met witte basaal- 

 vlekken. Bij de minst geteekeude voorwerpen ziet men alleen 

 onder den voorrand eene rij van vierhoekige donkerbruine 

 vlekken ; sterk geteekenden hebben de dekschilden geheel met 

 donkerbruin getijgerd. Steeds zijn zij met zeer korte neerlig- 

 gende haartjes bezet en daardoor dof en wat fluweelachtig. De 

 pooten zijn geel of bruinachtig; hunne haren en klaauwtjes 

 bruin. 



De bedoelde donkere variëteit, Fiiicala F., heeft de dekschil- 

 den roetkleurig met lichtere membraan en met twee vuilgele 

 langwerpige vlekken aan de basis, waarvan de grootste op 

 den clavus, de andere daar tegen aan op het corium. Wat ik 

 van Marmot ea F., Liifea Mlill. en Maculala der Engelschen 

 denken moet, weet ik niet; zijn het soorten, zijn het verschei- 

 denheden ? Verschillen zij van Glauca in iets anders dan 

 grootte en kleur'? Zoo veel is zeker dat ik hier te lande nooit 



