348 



eenig voorwerp gezien heb, dat met zekerheid tot eene der 

 genoemde soorten te brengen was. 



N. glauca is zeer algemeen verspreid en schier in iedere sloot 

 aan te treffen. Furcala werd door den heer van Medenbacb de 

 Rooij bij Nijkerk , door mij in Zuid-Holland gevangen. 



Gen. 2. Ploa Leach. >) 



Het zal wel voldoende zijn de punten van verschil tusschen 

 dit genus en het voorgaande op te geven. Het ligcbaam is 

 kort en breed, doch nog hooger dan breed; de kop is sterk 

 naar beneden gebogen en met de oogen breeder dan de thorax. 

 De dekschilden zijn geheel lederachtig, zonder membraan. Aan 

 de achterpooten zijn de zwembaren veel korter en hebben de 

 tarsen twee vrij lange klaauwtjes. 



1. Ploa minulissima F. 



Plaat -20, fig. 3 en Za. 



Fabr. S. Rh. 104, 10. — Leach, Trans. Lin. Soc. XII, 14,1. — Burin. 

 Handb.U, 189. — Panz. Fn. Gen/;. "2, 14. — Ampl et Serv. Hém. 4i9, 1. 

 — Fieb. Ent. Monogr. 17, pi. I, f. 27—35. — Douglas and Siott, Brit. 

 Hem. p. 591, pi. 20, f. 3 et 21 , f. 8. 



Lengte 2 mm. — Grauw-wit of geelachtig. Op het aangezigt 

 eeue vrij lange bruine langsstreep. Zuiger vuilbruin. Oogen 

 zwart. Thorax en dekschilden sterk gestippeld, schildje daaren- 

 tegen glad en bruinachtig. De dekschilden zijn of van achter 

 alleen in de putjes donker gestippeld, of wel zij vertoonen 

 nog twee vlekjes in het midden van het corium. Borst en buik 

 zwart. Dijen aan de basis donker gekleurd. 



De soortnaam Mivuttssima was eigenlijk door Linnaeus aan 

 eene andere waterwants toegekend (de volgende soort); maar 

 Fabricius duidde dit verkeerd en nam onze soort voor de 



1) Leach schreef Plea, dorli Stcpheiis hoeft dit luar de eigeuaardighcid van het 

 Giieksch ia Ploa verbeterd. 



